Adi 的个人资料*Juanty*~*Inside*照片日志列表 工具 帮助

日志


3月29日

300....หนังเรื่องนี้..มีแต่นมกับกล้าม

วันนี้บูมพาไปเลี้ยงบะหมี่จับกัง

หมายถึงราเม็นเตย์น่ะ...(เกือบกินไม่หมดแหล่ว..)

แล้วก็เลยไปดูหนังกันต่อ... หลังจากคิดอยู่นานว่าจะดู Mr.Bean ตามใจคนเลี้ยง หรือGhost Rider (ที่อยากดูครึ่งไม่อยากดูครึ่ง)

สรุปเลยไปดู300 (...แล้วกุจะคิดมากทำไมเนี่ย-“-)

 

ข้อแนะนำสำหรับคนที่จะดูหนังเรื่องนี้

กรุณาดูโรงดิจิตัล...ถ้าคุณไม่อยากเห็นผ้าคาดหน่มหน๊มแบบเสียอารมณ์ (เราไปดูSF มาบุญครองมา โชคดีเป็นดิจิตัล)

ก็ไม่เข้าใจแหละ มันเซ็นเซอร์นมแต่ปล่อยให้เห็นภาพหัวขาดแบบเต็มๆ เซ็นเพื่อ?... เอาเหอะ กบว.ไทยไม่ค่อยได้มาตรฐาน(<< อ้างอิงจากอุดม แต้พานิช)

 

หนังบ่าย2 มีเวลาอีกชั่วโมงเลยไปดูแว่นเป็นเพื่อนบูมที่โบนันซ่า

ผ่านร้านนึงเห็นอาเจ๊คนขายกะลังปีนเก้าอี้ยืนหันหลังให้...บูมจะดูแว่นก็เรียกเขา

เจ๊แกหันมาตอบด้วยสีหน้าขัดใจเจ๊มากว่า พี่กำลังไหว้พระค่ะน้อง ไปเดินเล่นก่อนสักพักค่อยกลับมานะคะ

เอ่อ...พี่ขา...คราวหน้าหาป้ายมาตั้งด้วยนะคะ กำลังไหว้พระ กรุณาอย่ารบกวน เดี๋ยวพวกหนูไปกวนพี่อีกจะบาปซะเปล่าๆ...กุจะรุมั้ยวะ

 

ระหว่างที่รอเข้าโรง ดูหนังตัวอย่าง... เราพยายามมองจอหนังตัวอย่างผ่านช่องแคบระหว่างคอฝรั่ง (ฝรั่งมาดู300กันเยอะ) แล้วก็มีพี่ไทยหัวดำๆมาปิดช่องแคบกุ...ชวนจิตหงุดเงี้ยวจิงๆ(ห้ามผวนนะ)

เราเป็นคนชอบดูหนังตัวอย่างมากเลยนะ ถ้าถามว่าเราชอบดูหนังเรื่องไหนมากที่สุด

ก็นี่แหละ..หนังตัวอย่าง

 

คนที่นั่งข้างๆเราเป็นฝรั่งแหละ เป็นครั้งแรกที่ดูหนังฝรั่งแล้วมีฝรั่งมานั่งข้างๆ

ตอนเพลงสรรเสริญพระบารมีจบ แอบได้ยินเขาหันไปกระซิบกับคนที่มาด้วยว่า “COOL”

ชั้นว่าชั้นหูไม่ฝาดนะ...ได้ยินแบบนั้นจิงๆ

ปลื้มค่ะ...ปลื้ม

 

ก็ไม่ได้จะมาสปอยล์หนังหรอก เพราะเราจำชื่อตัวละครไม่ได้สักตัว ตั้งชื่อคล้ายกันมากมาย

รู้แต่เป็นหนังเหมาะกะคนทุกเพศ (ทุกวัยด้วยรึเปล่าก็ไม่ทราบ)

ผู้ชายมาดูนม ผู้หญิงมาดูกล้าม...(อาจจะสลับกันบ้างสำหรับบางคน) เพราะมันยั้วเยี้ยเต็มจอไปหมด

แต่เราชอบบรรยากาศของหนังนะ มันนัวร์ๆดี

ฝรั่งข้างๆเราเส้นตื้นเหลือหลาย บางฉากก็ไม่เข้าใจว่าเฮียแกจะหัวเราะทำไมเหมือนกัน

 

พระเอกตอนเด็กๆเห็นแล้วอยากไปรับเป็นลูกบุญธรรมชะมัด...เด็กอาไร้ น่ารักเหลือเกิน

พอโตเป็นหนุ่ม...วิ้ว...เสียดายมิได้เอาผ้าเช็ดหน้ามา จะซับน้ำลาย..เอ้ย...ความมันบนใบหน้า

ชักรำคาญ...หน้าเราเริ่มมันเยิ้มเหมือนน้ำมันค้างปี

แต่พระเอกตอนหนุ่มๆหล่อจริงๆแหละ

 

หัวหน้าตัวร้าย....ว่าไงดีละ....เป็นผู้ชายที่แสดงความแรดออกมาทางสีหน้าได้อย่างเปิดเผยมาก

สามารถจับไปเล่นเป็นนางร้ายช่อง 7 ได้สบาย... หน้ามันแรดได้ใจจริงๆ

บางฉากแอบมีคำพูดให้เราได้อิ๊อ๊างเล่นๆ... แหม...หนังผู้ชายล้วนๆ เท่ๆ กล้ามโตๆก็เงี้ยแหละ

ต้องมีหลุดมาให้จิ้นบ้างเป็นธรรมดา(สำหรับเรา)....

 

ก็ถือว่าเป็นหนังที่ดีในระดับหนึ่ง ไม่น่าเบื่อ..แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นประทับใจจนปลาบปลื้ม

ถ้าใครว่างๆอยากดูหนังแต่ไม่รู้จะดูอะไร เราขอแนะนำเรื่องนี้ก็แล้วกัน

จบข่าว...

 

 พีเอสซึ...สำหรับคนที่ไม่เคยกินราเมนเตย์(Ramentei) แล้วสนใจ มันมี 2 สาขานะ(เท่าที่เรารู้)

ที่นึงอยู่แถวๆธนิยะ อีกที่อยู่สุขุมวิท33/1 นั่งรถไฟฟ้าไปลงพร้อมพงษ์แล้วดูแผนที่ตรงสถานีเอา ง่ายๆ

แต่เราแนะนำให้ไปกินที่พร้อมพงษ์นะ เพราะร้านมันอยู่ตรงข้ามกะร้านขนมแสนอร่อย custard nakamura

ราคาราเมนประมาณ120-180 ไซส์จับกัง ถ้ากลัวกินไม่หมดแนะนำให้สั่งชามเล็ก ราคาก็จะลดลงมาหน่อย

เมนูแนะนำก็ราเมนราดแกงกะหรี่

 

3月12日

Words I didn't say.....

หลายครั้งที่เราคิด....

ถ้าหากเราพูดออกไปให้มันรู้เรื่องทั้งหมด.....ทุกอย่างจะเป็นแบบนี้ไหม....

พูดให้ชัดเจน...ว่าการที่เราบอกไปว่าชอบน่ะ....

...แค่อยากให้รับรู้แค่นั้น...

ไม่เคยหวัง... ว่าจะได้เป็นคนรัก เป็นคนสำคัญมากกว่าใคร

เพราะแค่ในฐานะเพื่อนที่สนิทที่สุดที่ได้มา....มันก็มากเกินพอแล้ว.....

 

วันนี้อ่านฟิคJIของพี่เชค...เรื่อง Exactly where I'd be

คนอื่นอ่านแล้วยิ้ม...แต่เรานั่งร้องไห้....

ก็โดนตอกย้ำไปเต็มๆนี่นะ....

 

ทำไมนายถึงไม่บอกหมอนั่นไปให้จบๆ นะ ว่านายรู้สึกยังไง

“Ryu กับ Sugi น่ะตอนนี้ไม่ได้คุยกันอีกแล้วใช่มั้ย กลายเป็นคนแปลกหน้ากันไปแล้ว ฉันไม่อยากเป็นแบบนั้น

 

เพราะเราก็คิดแบบนี้เช่นกัน ถึงใช้เวลาเกือบปีในการตัดสินใจ....ว่าจะบอก หรือไม่บอก

ไม่อยากถูกทำดั่งเช่นคนแปลกหน้า....เพราะมันจะทำให้เราเจ็บปวดยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด

การถูกทำเหมือนไม่มีตัวตน...เรารับมันไม่ไหวหรอกนะ...

 

ทั้งๆที่รู้แบบนี้...แต่เราก็พูดออกไปจนได้

ในวันนั้น ทางโทรศัพท์ หลังจากชวนมันคุยสัพเพเหระยืดยาว...เราก็พูดมันออกไป...

 

ตอนที่นายบอกความรู้สึกนายกับฉันน่ะไม่กลัวบ้างเหรอ?”

 

ความกลัวมีอยู่เต็มอก...วันพรุ่งนี้ เจอหน้ากันที่โรงเรียน เราจะเป็นยังไง....

แกจะยังทำตัวกับชั้นเหมือนเดิมหรือเปล่า....

 

มันคุ้มแล้วเหรอ ที่จะได้จูบซักครั้ง หรือเดินจูงมือ หรืออะไรก็ตาม แลกกับการที่สุดท้ายก็ต้องจบกันอยู่ดี

 

ชีวิตจริงเราไม่คิดถึงขนาดนี้หรอก....ถามตัวเองแค่ว่ามันคุ้มหรือเปล่าที่เราได้บอกความรู้สึกของเราออกไป

แม้จะเสี่ยงที่ต้องสูญเสียมันไปก็ตาม...

แต่ตอนนั้นความสัมพันธ์ระหว่างเรา 2 คน ก็แย่จนไม่รู้จะแย่ยังไงแล้ว

ก็ปลอบใจตัวเองอยู่ทุกวัน... มันคงไม่แย่ไปกว่านี้แล้วล่ะ

 

ก็เพราะตอนนั้นคิดตื้นๆไปอย่างนั้น....ผลมันถึงได้ออกมาเป็นอย่างนี้ไง

 

ถ้าถามฉัน ฉันก็ว่ามันคุ้มแล้วแหล่ะ ที่บอกนายไปตอนนั้น ถึงตอนนี้เราจะไม่ได้เป็นอะไรอย่างงั้น แต่ฉันจะคาดหวังอะไรล่ะ แต่งงานตอนจบเรอะ ? รักกันไปตลอดชีวิต ? ไม่เอาซะละ เรื่องแบบนั้นมันยุ่งยากเกินไป

 

ประโยคที่ควรจะพูดออกไป...แต่เราก็ไม่ได้พูด...

ถ้าเราพูดกับมันได้แบบนี้..ทุกอย่างมันจะเป็นแบบนี้ไหม...

หลายครั้งที่คิดจะโทรไปหา อยากพูดคุยกันให้ชัดไปเลย

ว่าที่พูดว่า ชอบ ไปเนี่ย....เราไม่หวังอะไรทั้งสิ้น....

แค่อยากให้รับรู้ก็แค่นั้น......

 

....มันจะรู้มั้ย ว่าเราคิดแค่นั้นจริงๆ.....

ขอแค่ให้ชั้นได้เป็นเพื่อนสนิทของแกเหมือนที่เคยเป็น อย่าสนใจความรู้สึกเราเลย แค่รับรู้ไว้ก็พอ...

แค่นี้...เราก็ไม่ขออะไรอีกแล้ว.....

 

บางครั้ง...เราก็เกลียดตัวเองเหลือเกิน

ปากมาก...พูดในเรื่องที่ไม่ควรจะพูด...

แต่เรื่องที่ควรจะพูดกลับไม่พูด....

แล้วผลของการกระทำทั้งหมด.....ก็มีแต่จะทำร้ายตัวเรา

 

เหตุการณ์ผ่านมา 3 ปี....

เรากับมัน....เป็นแค่เพื่อนที่เคยสนิทกัน

หลังจากจบม.ปลาย.....พวกเราอาจจะเคยเป็นแค่คนรู้จักกัน

เดินผ่านกัน...ทักทาย....ก็แค่นั้น

 

3ปี....เราทำใจกับมันไปได้...99%

อีก1% ...ยังหลงเหลือไว้เวลาใครมาสะกิดแผลเก่าแบบนี้ไง

แต่ก็คงมีสักวันแหละ....ที่มันจะถึง100%

ต่อให้ต้องใช้เวลาทั้งชีวิตก็ตาม.....

 

Special THX พี่เชค ที่ให้แตงจิ๊กฟิคพี่มาประกอบความรู้สึก (พวกตัวเอนทั้งหลายน่ะ) ฟิคพี่เรื่องนี้สุดยอดมั่กๆ

3月7日

SONGS OF MY LIFE

เล่นtag ดีก่า....

ไม่ได้โดนใครเขาtagมาหรอกนะ แต่อยากทำ

 
เป็นการหา soundtrack ประกอบชีวิตอ่ะ 
กติกาสรุปง่ายๆ
1)เปิดโปรแกรมเพลง เลือกให้มัน shuffle ใส่ทุกเพลงที่มีอยู่ในเครื่องเข้าไปให้หมด
2 ) เปิดเพลง กด shuffle เอาเพลงมายัดใส่หัวข้อที่กำหนดไว้แล้ว
3)  กด next เมื่อเปลี่ยนหัวข้อ
เท่านี้แหล่ะนะ :)  (ซื่อสัตย์กะตัวเองหน่อยนะ)
เริ่มเลยนะ

 Opening Credit
– Devil got my soul/ FAKE?

โอ้โห... แน่ใจนะว่าเพลงเปิด

You know he's got my soul to keep

And now he's made me week and he says to me

"Yeah you wanna play my game?"

 

เปิดมาปีศาจร้ายก็เอาวิญญาณเราไปแล้ว เพราะงั้นก็ไม่ต้องแปลกใจล่ะนะ ว่าทำไมเราเป็นแบบนี้-“-


Waking up  -   Faraway / Jay Chou

ไม่รู้เนื้อว่ะ แหะๆ

 

ตื่นขึ้นมาในโรงละคร สภาพตัวเองเหมือนเป็นลูกนอกสมรสของนางเอกกะเจ้าของโรงละครอ่ะ

 


First day at school –   Shine / Luna Sea

(แปลไทยนะ)

ฉันยังอยากที่จะฝันต่อไป...โดยไม่มีการยอมแพ้

ฉันอยากจะทำให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้...แม้จะไม่มีเวลาเพียงพอ

 

ดูตั้งใจเรียนดีเนอะ กระตือรือร้นดี

 Falling in LoveDear Dorothy/ FAKE?

Hey you

If you wanna get a little high

Let Kensas get a little bright

Delight! I’ll dream it too

I’d forever give you my love, I would

Try to keep you from turning to baby blue

 

เราคือหุ่นกระป๋อง ต้องการหัวใจจากโดโรธี...แล้วใครจะเป็นโดโรธีให้กุล่ะ

 Fight Song Missing you/ Ryuichi Kawamura

นี่ก็ไม่รู้เนื้อ..

 

เห็นมั้ยว่าเราสันติขนาดไหน เอาความรักเข้าสู้.... (ไถไปเรื่อย –“-)

 

Breaking Up – 5 Centi. / Wat

เนื้อไม่รู้คำแปลไม่รู้ เอาแล้วไงล่ะ..

 

จากเคยรักกันหวานชื่น ตอนนี้ 5 เซนก็ยังไม่อยากเฉียด (ยัง...ยังแถจากชื่อเพลงได้อีก)

 Prom Crazy About You/ Luna Sea

Crazy about you I can’t live without you

โอบกอดความรู้สึกที่กำลังเอ่อล้นเหล่านี้ไว้

Crazy about you I can’t live without you

มากกว่าค่ำคืนที่ไม่มีวันจบสิ้นนี้

Crazy about you I can’t live without you

ฉันสามารถสัมผัสเธอ...ในตอนนี้

 

กายแนบชิดเต้นรำกัน.....คลอเพลงsilly fool….แหงแซะ...


Life – ผูกพัน (When you not here) / บอย ตรัย ภูมิรัตน

เธอใช่ไหมที่หัวใจของฉันผูกพัน และคือเธอเท่านั้น วันนี้ฉันเพิ่งจะเข้าใจ

ไม่มีเธอมันดูเหงา ยิ้มเศร้าๆบอกตัวเองไว้

นี่ไงโลกที่ไม่มีเธอแล้ว

บางครั้งก็ดูเหมือนเราไม่ค่อยเห็นความสำคัญกับคนที่ให้ความสำคัญเราสักเท่าไหร่นะ แต่ตอนนี้ชีวิตเรายังไม่ถึงขั้นเพลงนี้หรอกนะ


 Mental Breakdown รักแท้หรือแค่เหงา/ โบ สุนิตา

เธอมองฉันเป็นตัวจริงที่หามานาน หรือคบฉันหนีความเดียวดาย
แค่มีกันไว้เผื่อเหงา ไว้เพื่อให้โทรหา เมื่อไม่มีอะไรให้ทำ

ถ้าคบกันโดยไม่จริงใจ..เป็นใครก็จิตตกละว้า...

Driving Far Away – Sekai ni hitotsudake no hana/ smap

ไม่พิมพ์เนื้อนะ น่าจะร้องกันได้

แต่แถไม่ได้ว่ะ...หมดปัญญา...

 

Love Scene กลัว/ ปาล์มมี่

เพราะว่าใจกลัว กลัวว่าเธอจะทิ้งกัน จากไปลืมคนที่เคยบอกรักกัน
ลืมทุกๆอย่าง มันอ่อนล้าและสับสน

 

ไม่นะ..นี้ชั้นจะถูกฟันแล้วทิ้งใช่มั้ย...ม่ายยยยยยยยยย


:Flashback Ai Mei/ Rainie

ไม่รู้เนื้อเช่นกัน

 

ถ้าจะย้อนเวลากลับไป เราก็คงกลับไปในช่วงที่มีความสุข กับคนที่เรารักแหละ...

Wedding –
Precious One /Kattun

Somewhere dokoka ni iru  taisetsu na only one
You're not all alone anymore  hitori ja nai

 

ตั้งแต่วันนี้...เธอและฉันจะไม่อยู่อย่างโดดเดี่ยวอีกต่อไป

               

 Birth of Child Lost It/ Tourbillon

ขี้เกียจหาเนื้อแหล่ว

อ้าว...ชั้นแท้งเรอะ

Final Battle Sakuranbo / Ai otsuka

อันนี้ขี้เกียจพิมพ์เนื้อ

ปล่อยlove Punch  ด้วยพลังแห่งความรัก เราจักชนะศัตรู!!!


Losing Butterfly (don’t let my sun go down) / FAKE?

Waiting here for you

It’s late past midnight

Are you trying to get home I hope your safe

 

ถึงจะแพ้ แต่เราต้องมีชีวิตรอดกลับมาให้ได้ นานเท่าไหร่ชั้นก็จะรอ

 


 Death Scene – Dame/ Izumi You

….

 

เดี๋ยว...เดี๋ยวก่อน...ชั้นยังไม่อยากต๊ายยยยยย......แหง่ก.....(วิญญาณหลุดไปแล้ว)

 Funeral Song
Used to be a bad thing/ FAKE?

Feel all my chemical devide

As they turn from blasck to white

Am I coming back to life?

Is it all returning?


บอกแล้วว่ายังไม่อยากตาย ยังจะให้ชั้นตาย.... เลยต้องฟื้นคืนชีพใหม่เลย อย่างว่าแหละ ขายวิญญาณให้ปีศาจไปแล้วนิ

End Credit
Breezy Night Journey/ Tourbillon

-“-

 

ฟื้นจากความตาย..ใครๆก็กลัว...คงได้แต่ออกเที่ยวตอนกลางคืนแบบนี้ไปตลอดกาลล่ะนะ

 

โคดเหนื่อย..แฮ่กๆๆๆๆ กว่าจะเสร็จ

ใครอยากเล่นก็เอาไปเล่นก็ได้นะ
แต่ลุงกันต้องเล่นนะ สัญญาเราไว้แล้ว