Adi 的个人资料*Juanty*~*Inside*照片日志列表 工具 帮助

日志


5月25日

ิีิีBUS OF LIFE

ชีวิตของเรา ก็เหมือนกับรถบัสที่มีตัวเราเป็นคนขับ
ทุกคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตคือผู้โดยสารของเรา
บางคนขึ้นรถมาแป๊บเดียว แล้วก็จากไป
แต่บางคนก็อยู่กับเราจนถึงตอนนี้
บางคนทำให้เราเศร้า แต่บางคนก็ทำให้เราหัวเราะ
และมีบางคน ที่เราแอบยื่นบัตรVIPให้เขา แม้ว่าเขาอาจจะไม่ต้องการมันก็ตาม

รถของเราตอนนี้ กำลังมุ่งหน้าจากป้ายเตรียมอุดมศึกษาไปสู่สองแคว
เพื่อนเก่าๆ....ลงจากรถไปตามทางของพวกเขากันหมดแล้ว
เมื่อไปถึงสองแคว ก็คงจะมีผู้โดยสารหน้าใหม่ๆขึ้นมาอีก
และร่วมทางกับเรา ไปสู่ป้ายข้างหน้า ที่ตอนนี้เราก็ยังไม่รู้ว่าคือที่ไหน

แต่เราเชื่อว่า... ตราบใดที่เรายังขับรถของเราต่อไปเรื่อยๆ
เราก็คงได้พบกันอีก
ประตูรถของเรา จะยินดีต้อนรับผู้โดยสารคนเก่าๆเสมอ

เพราะมันไม่ใช่การจากลาชั่วชีวิต
ตราบใดที่เรายังคงเดินทางต่อไป...เราต้องได้พบกันอีกแน่นอน
.
.
.
.
อย่าถามอะไร ว่าชั้นทำไมต้องจาก
อยากให้คิดว่ามันคือทาง ที่ชั้นต้องแยกไป
จุดหมายที่มี วันนี้เธอคงเข้าใจ
อยากให้วันสุดท้าย เป็นช่วงเวลาที่ดี

*แม้ไม่อาจจะมองเห็นกันด้วยตา แต่ก็รู้ว่าเราจะมี
ความรู้สึกต่างๆที่ดีให้กันและกัน
แม้ไม่อาจจะบอกเล่าความห่วงใย แต่ให้รู้ว่าทุกๆวัน
จะมีชั้นคนนึง ที่เฝ้ามองเธอผ่านฟากฟ้า

**หนึ่งคำสัญญา ที่คิดว่ามีค่าพอให้เธอ
นั่นคือจะเหมือนเดิมเมื่อกลับมาหา
อาจเป็นแค่เพียง หนึ่งคำที่ได้สัญญา แต่จะรักษามันด้วยหัวใจ

กับทุกเวลา กับทุกนาทีที่ผ่าน
คงไม่ใช่เป็นเพียงวันวาน ที่ลบมันง่ายดาย
และขอสัญญา ไม่ว่าจะเจอสิ่งไหน
เธอจะยังคงเป็น ส่วนที่งดงามเสมอ...
(re*,**)

specila thx-- เพลงหนึ่งคำสัญญา ของ แอนเดรีย สวอลเลซ
                    เคนคุง(นักร้องนำFAKE?) กับบทสัมภาษณ์ที่น่าประทับใจ จนเราขอจิ๊กมาใช้ในครั้งนี้
                   เพื่อนๆทุกคน ทั้งที่เข้ามาอ่านและไม่ได้เข้ามา อยากบอกว่าคิดถึงมากๆเลยนะ
                   อีก 2 วันเราก็จะไปแล้ว แต่อีกไม่นานเราก็คงได้พบกันอีก
                   เมื่อถึงตอนนั้น...มาสนุกกันให้เต็มที่อีกครั้งนะ


*...kono ai wo wasurenai...*





5月24日

chamber of secret

กะลังสองจิตสองใจว่าจะเขียนไดต่อดีรึไม่...
ไปอ่านไดนู๋ปอนด์ดันเจอtagมาซะได้
ความลับของเรา 5 ข้อเหรอ...อะไรดีล่ะ....
 
1. เราเคยจะฆ่าตัวตาย.....ตอนประถม
พวกลูกคนสุดท้องขึ้ใจน้อยก็งี้แหละ ทะเลาะกะพี่แล้วก็โดนพ่อแม่ดุทั้งคู่
ไม่คิดอยากจะอยู่ต่อ อยากหนีออกจากบ้านบ้าง หนักสุดก็คืออยากฆ่าตัวตาย
ไปนั่งอยู่นอกห้อง หยิบมีดมา1เล่ม กะจะกรีดข้อมือตัวเอง
แต่สุดท้ายก็ป๊อด.....เอามีดมานั่งจิ้มถุงเซ็นทรัลระบายอารมณ์เล่นแทน....
ถึงตอนนี้ยังคิดอยุ่เลยว่าเราบ้ามากๆเลยล่ะ ที่คิดจะทำอะไรแบบนั้น
แล้วก็ดีใจนะ ที่ไม่ได้ทำลงไปจริงๆ
 
2. ขยันหลงกะพ่อแม่มาก ตอนเด็กๆ
เวลาเดินไปเที่ยวเราชอบหยุดดูโน่นดูนี่ อยากรู้อยากเห็นตามประสาเรา (มิน่า...โตมาถึงชอบเสือก)
ครั้งนึงไปดิสนีย์แลนด์ที่เมกา มัวเดินดูดิสเพลย์เพลินไปหน่อย
หันไปอีกที บุพการีหายไปแล้ว
ตกใจแทบตาย..แต่ก็ยืนอยุ่ที่เดิมไปเรื่อยๆน่ะแหละ
สุดท้ายพ่อก็วิ่งมารับ ตอนนั้นแหละถึงได้ปล่อยโฮเลย
แล้วความจริงแล้ว พ่อแม่อยู่ที่ร้านอาหารห่างจากที่เรายืนอยู่ไป2ร้านเท่านั้นแหละ (กรำ-"-)
อีกทีก็ไปหลงที่เซ็นทรัลชิดลม ดูเครื่องเขียนเพลิน พ่อแม่หายอีกแล้ว
แต่โชคดีที่เราอยู่ใกล้ประชาสัมพันธ์ เราเลยไปให้เขาประกาศหาพ่อแม่ให้
 
3.ชอบแต่งฟิคตอนนอน
หัวถึงหมอนไม่เคยหลับหรอก จะนอนแต่งฟิคไปเรื่อยแหละ
ทุกสถานที่ ไม่ว่าจะนอนที่ไหนก็ตาม
บางทีแต่งออกมาเศร้า ร้องไห้ ต้องลุกขึ้นมาควานหาทิชชู่ก็มี
แต่ไม่เคยเอาเรื่องที่แต่งตอนนอนมาเขียนเลยสักเรื่องเดียว
เพราะส่วนใหญ่มันจะเป็นเรื่องยาว...
แล้วหลังๆชักหนัก ฝันเป็นพล็อตฟิคเพียบเลย สร้างหนังได้หลายเรื่องเลยล่ะ
 
4.อยากเป็นเชียร์ลีดเดอร์
มันคือความรู้สึกส่วนลึกของเราที่มีมาเนิ่นนาน จนถึงบัดนี้ก็ยังอยากอยู่
ความจริงตอนอยู่เตรียมนี่โอกาสเหมาะเลยนะ เพราะเขาไม่คัดหน้าตา
แต่แค่เรียนให้รอดยังแทบจะไม่ไหวเลย ก็เลยอดไปตามระเบียบ
นี่เราพูดจริงนะนี่!!!
ทั้งชีวิตเคยได้เป็นลีดแค่ตอนอนุบาลเอง
ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงอยากเป็นหนักหนา
เวลากีฬาสีที่เซนต์โย พอกลับบ้านก็จะมาเต้นลีดที่บ้าน จำท่าได้เยอะมากๆ
แรดเนอะ
 
สุดท้ายยยยยย
5.เคยเอาหางจิ้งจกไปใส่ไว้ในตู้เย็น
เรื่องของเรื่องก็คือเราเจอจิ้งจก เราก็เลยจะเอาเท้าแตะมันเล่น
ตามสัญชาตญาณมันก็เลยปล่อยหางตัวเองทิ้งไว้ไง
ด้วยความที่เกิดมาไม่เคยเจอเหตุการณ์นี้มาก่อน กระตุ้นต่อมเสือกอย่างรุนแรง
เราเลยเอาหางจิ้งจกมาพิจารณา แล้วก็เกิดความคิดว่า...กุน่าจะเก็บไว้นะ
เลยเอาไปล้างน้ำ ใส่ถุงพลาสติก เย็บปากถุง แล้วก็โยนเข้าช่องแข็ง
เก็บไว้ประมาณ 3 วัน พ่อแม่เห็นก็ไม่ว่าด้วยนะ
สงสัยเข้าใจอารมณ์อยากรู้อยากเห็นของลูกมั้ง
แต่หลังๆตู้เย็นชักเต็ม+ไม่รู้จะเก็บไว้ทำไมเหมือนกัน
ก็เลยเอาทิ้งไป
ตอนนี้ชักเสียดาย....ชั้นน่าจะเอามันมาผ่าก่อนทิ้งนะ เหอๆ
 
อยากtag ต่อเหมือนกันแฮะ แต่คนที่อยากให้ทำไม่เคยเข้ามาอ่านเลยนิ
แล้วเพื่อนๆก็ทำกันไปหมดแล้วด้วย
ถ้าใครหลงเข้ามาอ่าน ขอบอกว่าคิดถึงนะจ้ะ >w<