เอ่อ...ไม่ได้อยากอัพทีเดียว2อันในคราวเดียวหรอกนะ

อีอันข้างล่างชั้นตั้งใจจะอัพตั้งกะ2วันก่อน แต่อัพไม่ได้

เลยต้องรวบมาคราวนี้ทีเดียวเลย (ปล.ทำไมอัพรูปไม่ขึ้นฟระ)

เพราะงั้นใครที่อ่านอันนี้แล้วช่วยอ่านอันข้างล่างด้วยนะ

***************************

ไม่ได้จะมารีวิวหนังสือนะ

สามารถไม่พอ

แค่อยากจะบ่นเท่านั้นแหละ

คำเตือน: สำหรับผู้ที่ยังไม่ชินกะsun dance (สันดาน) ของเรา กรุณาทำใจก่อนอ่าน

เรื่องนี้เราอ่านเป็นฉบับนิยายของสำนักพิมพ์Bliss (ตอนนี้ออกมา4เล่มแล้ว)

อยากดูอนิเมะเหมือนกัน รอคนเอามาโปรดอยู่เนี่ย

ถ้าเทียบกับTACTICSที่เป็นเรื่องเกี่ยวกับอนเมียวเหมือนกัน

ก็พอมีส่วนคล้ายบ้าง..

ที่เห็นได้ชัดคือผู้ช่วยตัวเอก(ขอย้ำ..ตัวเอก ไม่ใช่พระเอก) หล่อลากดินทั้งคู่

ทั้งกุเรน(โชเน็น) ทั้งฮารุกะ(แท็คติก)...... ฮู้ยยยยยย อาหารตาชัดๆ

ส่วนที่ต่างที่เห็นได้ชัด

นี่แหละที่ทำเราช้ำ..เฮือก!!!!

TACTICS มีชะนีเป็นตัวประกอบ

ส่วนโชเน็นฯ....... อ่านแล้วอยากจะกรี๊ดสักล้านที

เพราะมันมีชะนีเป็นนางเอก

ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

โดยเฉพาะเนื้อเรื่องเล่ม 3 คุณยูคิ มิทสึรุดับจิ้นชั้นเรียบร้อยโรงเรียนวายไปแล้น......

ยกให้ชื่อคุณขึ้นเป็นนักเขียนดับจิ้นอันดับ2ต่อจากป้าเจเคเลย ฮือๆๆๆๆๆ

ทำไมทำแบบนี้คุณยูคิ..ไอ้เราก็อิ๊อ๊างกุเรนxมาซาฮิโระอยู่ดีๆ

คุณดันให้มาซาฮิโระไปหัวร่อต่อกระซิกกะแม่นางอากิโกะเฉยเลย

..ช้ำใจค่ะ...

(คุณยูคิ: ชั้นจะไปรู้เธอมั้ยล่ะ ชั้นแต่งมาให้คนทั่วไปอ่าน ไม่ได้กะเอาใจสาวสังคมนิยมวายอย่างหล่อน

โธ่...คุณยูคิขา.... สมัยนี้สาวนิยมวายก็มีจำนวนมากพอๆกะผู้ชายเกย์แล้วนะเคอะ...หรือมากกว่าวะ-"-)

ยิ่งอ่านยิ่งช้ำใจ ตอนท้ายเล่ม3จะส่งให้แม่นางอากิโกะเป็นสนมจักพรรดิให้ชั้นใจชื้นอยู่ดีๆ (เย้ๆ ชะนีไปแล้ว >.<)

คุณยูคิดันให้ดวงชะตาหล่อนเปลี่ยนต้องมาพำนักที่บ้านมาซาฮิโระตลอดไปแทน

หักหลังซะกระอักเลือดเลยนะคุณยูคิ...โฮกกกกกกกกกT_T

เอาวะ อย่างน้อยก็ยังมีฝั่งความรู้สึกของกุเรนให้เราได้อิ๊อ๊างบ้าง

ไม่เป็นไรกุเรน ชั้นรู้ว่านายรักจริง มาซาฮิโระยังเด็ก ตอนนี้อาจยังไม่เห็นทางสว่าง

เดี๋ยวชั้นเอาใจช่วยนายเอง คริคริ

แหงสิ....ชะนีที่เพิ่งโผล่หรือจะสู้เทพหนุ่มที่คอยคุ้มครองมาตั้งแต่เกิดล่ะ

เครดิตต่างกันเห็นๆ ชิชะ!

ยิ่งเขียนยิ่งรู้สึกถึงความจิตของตัวเอง -"-

ขอหน่อยละกัน อยู่โน่นไม่ค่อยมีสังคมวายให้เข้าร่วม

จนตอนนี้แม้ฟิคJI ยังนึกพล็อตไม่ค่อยออกเลย (อาการหนักนะเนี่ย!!!)

แต่เรื่องนี้สนุกนะ ถ้าใครอยากลองหานิยายต่อสู้เล่มเล็กๆอ่านก็แนะนำ

เหมาะแก่ประชาชนทั่วไป (แหงสิ!!!)

ส่วนTACTICS ใครสนใจดูอนิเมขอเราได้ อันนี้สาววายน่าจะชอบ (แต่คนทั่วไปก็ดูได้นะ)

*จบข่าว*

ดูเหมือนช่วงนี้ชีวิตเราจะจมอยู่กับอดีต

...ทำไงได้...

ก็ปิดเทอมนี้โคดจะว่างเลยนิ
ว่างพอที่จะทำให้เราขุดไฟล์ซีดีแบ๊คอัพทั้งหลายแหล่มาเปิดดูอย่างเมามันส์
นิยายเรื่องแรกที่แต่งกะเพื่อนสมัยม.2
ฟิคการ์ตูนเรื่องแรกที่แต่ง
การ์ตูนเรื่องแรกที่อ่าน
ตัวการ์ตูนตัวแรกที่ชอบ
เพลงการ์ตูนเพลงแรกที่ติด
เพื่อนสนิทที่สุดในชีวิตคนแรก
ฟิคLuna Sea เรื่องแรกที่อ่าน
รูปอิโนะรันสมัยที่เข้าบอร์ดใหม่ๆ
ยังไม่รวมถึงmp3เนื้อเพลง ฟิคแฮร์รี่ และอื่นๆอีกมากมาย

รู้สึกดีที่เก็บเอาไว้
เปิดอ่านทีไร....จะรู้สึกว่าความสุขในชีวิตมันหาได้ง่ายๆทุกที

จำได้ว่าแต่ก่อนเก็บไว้ในฟล็อปปี้A
หายบ้าง หล่นจนเปิดไม่ได้บ้าง ร้องไห้ไปหลายรอบ
แถมบางไฟล์ยังไม่ได้ไรท์ลงแผ่นก็เผลอลบไป กรี๊ดบ้านแทบแตก
ดูจนหมดยังไม่หนำใจ ขุดlive Luna Sea กะ FAKE? มาเปิดสมทบอีก
กะให้พรุ่งนี้พายุเข้าเครื่องใช้ไฟฟ้าขัดข้องกันทั้งประเทศ

มันคือความสุขเล็กๆน้อยๆในชีวิต
ได้นึกถึงอดีตที่แสนสุข
ได้นั่งดูและฟังเพลงจากวงดนตรีที่ชอบ
ในห้องนอนอันอบอุ่นในบ้าน
จนบางครั้ง...ก็รู้สึกเหมือนกับตัวเองไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว

...จริงเหรอ...

ถ้าขอได้ก็อยากไปดูlive Luna Sea ที่จะจัดปลายปีนี้นะ
ไม่รู้พวกลุงๆว่างจัดหรือยังไง
อยู่ๆก็กลับมารวมตัวกันจัดliveหลังจากยุบวงไป7ปี
ทำเอาคนที่พ่อแม่ยังต้องขายนาส่งควายเรียนอย่างเราแทบคลั่ง
ไม่มีทุนจะไปดูนิ โฮกกกกกกกกกกกกT_T

กลับไปจมกับอดีตต่อดีกว่า...(กระซิกๆ)

****************************

ปล. ขอโปรโมตหนังนิดนึง
หนังไทยแต่สร้างแบบหนังhollywood
เรื่องLullabye Before I Wake / ลัลลาบาย.........กล่อมฉันด้วยรัก

ทำอย่างไรจึงจะรู้ได้ว่าหญิงที่เฝ้าฝันถึงทุกลมหายใจมีใจรักให้?
เธอพยายามสื่อความในใจด้วยท่าทางของเธอหรือ?
เธอกำลังทำอะไรอยู่ เมื่อฉันฝันเห็นเธอทุกวัน?........... กล่อมฉันด้วยรักของเธอ
ฉันได้โอบกอดเธอ........ในฝัน........... จริงหรือ?

ถ้าคุณยังจำความรู้สึกเหล่านี้ได้ คุณจะเข้าใจความรู้สึกของบิลลี่(ดีน เชลทัน)

นักศึกษาปีสุดท้าย ผู้ไม่เคยพบความรักเลย
จนเทอมสุดท้ายบิลลี่ตัดสินใจที่จะค้นหาตนเองจึงเข้าร่วมกิจกรรมโดยการไปเที่ยวทะเล
เขาไม่คาดคิดว่าจะพบกับหญิงสาวที่เขาใฝ่ฝัน เมแกน (ไมอาร่า วอลช)
จากวันนั้นความสัมพันธ์ของทั้งสองได้พัฒนาขึ้น  
บิลลี่เริ่มตกอยู่ในห้วงความฝัน สาวคนนั้นคิดกับเขาอย่างไร
มันเป็นความรู้สึกสับสน รุนแรง ฟุ้งซ่าน เธอเป็นความรักครั้งแรกของเขา
บิลลี่เก็บความสับสนไว้ไม่ไหวจนต้องปรึกษากับคู่หู จอนนี่ (จิบบี้ ตะวัน แซ่ตั้ง) ผู้ให้กำลังใจกับเพื่อน
......โลกหยุดหมุนเมื่อเธอมองมา บางครั้งปั่นป่วนเหมือนทะเลคลั่ง เธอทำอะไร อยู่ที่ไหน
รู้สึกอย่างไร พบคำตอบกับความรู้สึกของรักครั้งแรกได้จาก
ลัลลาบาย…กล่อมฉันด้วยรัก

ฉายที่ลิโด้ สยามแสควร์ที่เดียวเท่านั้น เริ่มฉาย23 ต.ค.
ขอบคุณข้อมูลจาก http://content.mthai.com/view.php?pid=9&cate_id=16&content_id=14211&hash_id=1

อันนี้เวบของหนังโดยตรงhttp://www.lbiwake.com/

เหตุผลที่เชียร์เรื่องนี้นะเหรอ
ก็เพราะว่าผู้สร้างนำมาจากเพลงlullabyของ Oblivion Dust ซึ่งเป็นเพลงโปรดเราน่ะสิ(น่าจะเอาเคนคุงมาเล่นเป็นพระเอกนะ ,,>w<,,)

ไร้สาระดีเนอะ

ช่วงนี้ถ้าใครไปเดินแถวลิโด้(ด้านล่างข้างนอก ฝั่งโรงหนัง)จะได้ยินเพลงนี้อย่างบ่อยเลยแหละ

เห็นเขาบอกนักแสดงคัดจากนักแสดงhollywood เลยนะ นางเอกเป็นดาวรุ่งจากWalt Disney

และเนื่องจากนักแสดงเป็นฝรั่ง หนังเรื่องนี้จึงพูดอังกฤษทั้งเรื่อง

ปล.เจ๊บี..ไม่ต้องเสียใจที่ไม่ได้ดู เพราะเราก็อาจจะไม่ได้ดูเหมือนกัน ฮือๆT_T ไม่ว่างอ่ะ

วันนี้บูมพาไปเลี้ยงบะหมี่จับกัง

หมายถึงราเม็นเตย์น่ะ...(เกือบกินไม่หมดแหล่ว..)

แล้วก็เลยไปดูหนังกันต่อ... หลังจากคิดอยู่นานว่าจะดู Mr.Bean ตามใจคนเลี้ยง หรือGhost Rider (ที่อยากดูครึ่งไม่อยากดูครึ่ง)

สรุปเลยไปดู300 (...แล้วกุจะคิดมากทำไมเนี่ย-“-)

ข้อแนะนำสำหรับคนที่จะดูหนังเรื่องนี้

กรุณาดูโรงดิจิตัล...ถ้าคุณไม่อยากเห็นผ้าคาดหน่มหน๊มแบบเสียอารมณ์ (เราไปดูSF มาบุญครองมา โชคดีเป็นดิจิตัล)

ก็ไม่เข้าใจแหละ มันเซ็นเซอร์นมแต่ปล่อยให้เห็นภาพหัวขาดแบบเต็มๆ เซ็นเพื่อ?... เอาเหอะ กบว.ไทยไม่ค่อยได้มาตรฐาน(<< อ้างอิงจากอุดม แต้พานิช)

หนังบ่าย2 มีเวลาอีกชั่วโมงเลยไปดูแว่นเป็นเพื่อนบูมที่โบนันซ่า

ผ่านร้านนึงเห็นอาเจ๊คนขายกะลังปีนเก้าอี้ยืนหันหลังให้...บูมจะดูแว่นก็เรียกเขา

เจ๊แกหันมาตอบด้วยสีหน้าขัดใจเจ๊มากว่า “พี่กำลังไหว้พระค่ะน้อง ไปเดินเล่นก่อนสักพักค่อยกลับมานะคะ”

เอ่อ...พี่ขา...คราวหน้าหาป้ายมาตั้งด้วยนะคะ “กำลังไหว้พระ กรุณาอย่ารบกวน” เดี๋ยวพวกหนูไปกวนพี่อีกจะบาปซะเปล่าๆ...กุจะรุมั้ยวะ

ระหว่างที่รอเข้าโรง ดูหนังตัวอย่าง... เราพยายามมองจอหนังตัวอย่างผ่านช่องแคบระหว่างคอฝรั่ง (ฝรั่งมาดู300กันเยอะ) แล้วก็มีพี่ไทยหัวดำๆมาปิดช่องแคบกุ...ชวนจิตหงุดเงี้ยวจิงๆ(ห้ามผวนนะ)

เราเป็นคนชอบดูหนังตัวอย่างมากเลยนะ ถ้าถามว่าเราชอบดูหนังเรื่องไหนมากที่สุด

ก็นี่แหละ..หนังตัวอย่าง

คนที่นั่งข้างๆเราเป็นฝรั่งแหละ เป็นครั้งแรกที่ดูหนังฝรั่งแล้วมีฝรั่งมานั่งข้างๆ

ตอนเพลงสรรเสริญพระบารมีจบ แอบได้ยินเขาหันไปกระซิบกับคนที่มาด้วยว่า “COOL”

ชั้นว่าชั้นหูไม่ฝาดนะ...ได้ยินแบบนั้นจิงๆ

ปลื้มค่ะ...ปลื้ม

ก็ไม่ได้จะมาสปอยล์หนังหรอก เพราะเราจำชื่อตัวละครไม่ได้สักตัว ตั้งชื่อคล้ายกันมากมาย

รู้แต่เป็นหนังเหมาะกะคนทุกเพศ (ทุกวัยด้วยรึเปล่าก็ไม่ทราบ)

ผู้ชายมาดูนม ผู้หญิงมาดูกล้าม...(อาจจะสลับกันบ้างสำหรับบางคน) เพราะมันยั้วเยี้ยเต็มจอไปหมด

แต่เราชอบบรรยากาศของหนังนะ มันนัวร์ๆดี

ฝรั่งข้างๆเราเส้นตื้นเหลือหลาย บางฉากก็ไม่เข้าใจว่าเฮียแกจะหัวเราะทำไมเหมือนกัน

พระเอกตอนเด็กๆเห็นแล้วอยากไปรับเป็นลูกบุญธรรมชะมัด...เด็กอาไร้ น่ารักเหลือเกิน

พอโตเป็นหนุ่ม...วิ้ว...เสียดายมิได้เอาผ้าเช็ดหน้ามา จะซับน้ำลาย..เอ้ย...ความมันบนใบหน้า

ชักรำคาญ...หน้าเราเริ่มมันเยิ้มเหมือนน้ำมันค้างปี

แต่พระเอกตอนหนุ่มๆหล่อจริงๆแหละ

หัวหน้าตัวร้าย....ว่าไงดีละ....เป็นผู้ชายที่แสดงความแรดออกมาทางสีหน้าได้อย่างเปิดเผยมาก

สามารถจับไปเล่นเป็นนางร้ายช่อง 7 ได้สบาย... หน้ามันแรดได้ใจจริงๆ

บางฉากแอบมีคำพูดให้เราได้อิ๊อ๊างเล่นๆ... แหม...หนังผู้ชายล้วนๆ เท่ๆ กล้ามโตๆก็เงี้ยแหละ

ต้องมีหลุดมาให้จิ้นบ้างเป็นธรรมดา(สำหรับเรา)....

ก็ถือว่าเป็นหนังที่ดีในระดับหนึ่ง ไม่น่าเบื่อ..แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นประทับใจจนปลาบปลื้ม

ถ้าใครว่างๆอยากดูหนังแต่ไม่รู้จะดูอะไร เราขอแนะนำเรื่องนี้ก็แล้วกัน

จบข่าว...

 พีเอสซึ...สำหรับคนที่ไม่เคยกินราเมนเตย์(Ramentei) แล้วสนใจ มันมี 2 สาขานะ(เท่าที่เรารู้)

ที่นึงอยู่แถวๆธนิยะ อีกที่อยู่สุขุมวิท33/1 นั่งรถไฟฟ้าไปลงพร้อมพงษ์แล้วดูแผนที่ตรงสถานีเอา ง่ายๆ

แต่เราแนะนำให้ไปกินที่พร้อมพงษ์นะ เพราะร้านมันอยู่ตรงข้ามกะร้านขนมแสนอร่อย custard nakamura

ราคาราเมนประมาณ120-180 ไซส์จับกัง ถ้ากลัวกินไม่หมดแนะนำให้สั่งชามเล็ก ราคาก็จะลดลงมาหน่อย

เมนูแนะนำก็ราเมนราดแกงกะหรี่

เล่นtag ดีก่า....

ไม่ได้โดนใครเขาtagมาหรอกนะ แต่อยากทำ

 
เป็นการหา soundtrack ประกอบชีวิตอ่ะ 
กติกาสรุปง่ายๆ
1)เปิดโปรแกรมเพลง เลือกให้มัน shuffle ใส่ทุกเพลงที่มีอยู่ในเครื่องเข้าไปให้หมด
2 ) เปิดเพลง กด shuffle เอาเพลงมายัดใส่หัวข้อที่กำหนดไว้แล้ว
3)  กด next เมื่อเปลี่ยนหัวข้อ
เท่านี้แหล่ะนะ :)  (ซื่อสัตย์กะตัวเองหน่อยนะ)
เริ่มเลยนะ

 Opening Credit – Devil got my soul/ FAKE?

โอ้โห... แน่ใจนะว่าเพลงเปิด

You know he's got my soul to keep

And now he's made me week and he says to me

"Yeah you wanna play my game?"

เปิดมาปีศาจร้ายก็เอาวิญญาณเราไปแล้ว เพราะงั้นก็ไม่ต้องแปลกใจล่ะนะ ว่าทำไมเราเป็นแบบนี้-“-


Waking up  -   Faraway / Jay Chou

ไม่รู้เนื้อว่ะ แหะๆ

ตื่นขึ้นมาในโรงละคร สภาพตัวเองเหมือนเป็นลูกนอกสมรสของนางเอกกะเจ้าของโรงละครอ่ะ

First day at school –   Shine / Luna Sea

(แปลไทยนะ)

ฉันยังอยากที่จะฝันต่อไป...โดยไม่มีการยอมแพ้

ฉันอยากจะทำให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้...แม้จะไม่มีเวลาเพียงพอ

ดูตั้งใจเรียนดีเนอะ กระตือรือร้นดี

 Falling in Love – Dear Dorothy/ FAKE?

Hey you

If you wanna get a little high

Let Kensas get a little bright

Delight! I’ll dream it too

I’d forever give you my love, I would

Try to keep you from turning to baby blue

เราคือหุ่นกระป๋อง ต้องการหัวใจจากโดโรธี...แล้วใครจะเป็นโดโรธีให้กุล่ะ

 Fight Song – Missing you/ Ryuichi Kawamura

นี่ก็ไม่รู้เนื้อ..

เห็นมั้ยว่าเราสันติขนาดไหน เอาความรักเข้าสู้.... (ไถไปเรื่อย –“-)

Breaking Up – 5 Centi. / Wat

เนื้อไม่รู้คำแปลไม่รู้ เอาแล้วไงล่ะ..

จากเคยรักกันหวานชื่น ตอนนี้ 5 เซนก็ยังไม่อยากเฉียด (ยัง...ยังแถจากชื่อเพลงได้อีก)

 Prom – Crazy About You/ Luna Sea

Crazy about you I can’t live without you

โอบกอดความรู้สึกที่กำลังเอ่อล้นเหล่านี้ไว้

Crazy about you I can’t live without you

มากกว่าค่ำคืนที่ไม่มีวันจบสิ้นนี้

Crazy about you I can’t live without you

ฉันสามารถสัมผัสเธอ...ในตอนนี้

กายแนบชิดเต้นรำกัน.....คลอเพลงsilly fool….แหงแซะ...

Life – ผูกพัน (When you not here) / บอย ตรัย ภูมิรัตน

เธอใช่ไหมที่หัวใจของฉันผูกพัน และคือเธอเท่านั้น วันนี้ฉันเพิ่งจะเข้าใจ

ไม่มีเธอมันดูเหงา ยิ้มเศร้าๆบอกตัวเองไว้

นี่ไงโลกที่ไม่มีเธอแล้ว

บางครั้งก็ดูเหมือนเราไม่ค่อยเห็นความสำคัญกับคนที่ให้ความสำคัญเราสักเท่าไหร่นะ แต่ตอนนี้ชีวิตเรายังไม่ถึงขั้นเพลงนี้หรอกนะ


 Mental Breakdown – รักแท้หรือแค่เหงา/ โบ สุนิตา

เธอมองฉันเป็นตัวจริงที่หามานาน หรือคบฉันหนีความเดียวดาย
แค่มีกันไว้เผื่อเหงา ไว้เพื่อให้โทรหา เมื่อไม่มีอะไรให้ทำ

ถ้าคบกันโดยไม่จริงใจ..เป็นใครก็จิตตกละว้า...

Driving Far Away – Sekai ni hitotsudake no hana/ smap

ไม่พิมพ์เนื้อนะ น่าจะร้องกันได้

แต่แถไม่ได้ว่ะ...หมดปัญญา...

Love Scene – กลัว/ ปาล์มมี่

เพราะว่าใจกลัว กลัวว่าเธอจะทิ้งกัน จากไปลืมคนที่เคยบอกรักกัน
ลืมทุกๆอย่าง มันอ่อนล้าและสับสน

ไม่นะ..นี้ชั้นจะถูกฟันแล้วทิ้งใช่มั้ย...ม่ายยยยยยยยยย


:Flashback – Ai Mei/ Rainie

ไม่รู้เนื้อเช่นกัน

ถ้าจะย้อนเวลากลับไป เราก็คงกลับไปในช่วงที่มีความสุข กับคนที่เรารักแหละ...

Wedding – Precious One /Kattun

Somewhere dokoka ni iru  taisetsu na only one
You're not all alone anymore  hitori ja nai

ตั้งแต่วันนี้...เธอและฉันจะไม่อยู่อย่างโดดเดี่ยวอีกต่อไป

               

 Birth of Child – Lost It/ Tourbillon

ขี้เกียจหาเนื้อแหล่ว

อ้าว...ชั้นแท้งเรอะ

Final Battle – Sakuranbo / Ai otsuka

อันนี้ขี้เกียจพิมพ์เนื้อ

ปล่อยlove Punch  ด้วยพลังแห่งความรัก เราจักชนะศัตรู!!!

Losing – Butterfly (don’t let my sun go down) / FAKE?

Waiting here for you

It’s late past midnight

Are you trying to get home I hope your safe

ถึงจะแพ้ แต่เราต้องมีชีวิตรอดกลับมาให้ได้ นานเท่าไหร่ชั้นก็จะรอ

 Death Scene – Dame/ Izumi You

….

เดี๋ยว...เดี๋ยวก่อน...ชั้นยังไม่อยากต๊ายยยยยย......แหง่ก.....(วิญญาณหลุดไปแล้ว)

 Funeral Song – Used to be a bad thing/ FAKE?

Feel all my chemical devide

As they turn from blasck to white

Am I coming back to life?

Is it all returning?

บอกแล้วว่ายังไม่อยากตาย ยังจะให้ชั้นตาย.... เลยต้องฟื้นคืนชีพใหม่เลย อย่างว่าแหละ ขายวิญญาณให้ปีศาจไปแล้วนิ

End Credit – Breezy Night Journey/ Tourbillon

-“-

ฟื้นจากความตาย..ใครๆก็กลัว...คงได้แต่ออกเที่ยวตอนกลางคืนแบบนี้ไปตลอดกาลล่ะนะ

โคดเหนื่อย..แฮ่กๆๆๆๆ กว่าจะเสร็จ

ไดญี่ปุ่นรอไปก่อน บังเอิญมีปัญหานิดหน่อย เอาไอ้นี่ไปอ่านเล่นๆก่อนละกัน

เมื่อวันอาทิตย์ที่31.10.05ไปเขาดินมา

ใช่...เขาดิน....หลังจากที่ไม่ได้ไปมาเป็นชาติ

คือความจริงวันนั้นตั้งใจจะไปงาน Coverกัน แต่วงที่Cover Luna Seaไม่เล่น พวกพี่ๆ เลยเปลี่ยนใจไปเขาดินกันแทน

นัดกันที่อนุสาวรีย์ตอน10.30 เรานั่งรถไฟฟ้าไปถึงที่นั่นตอน 10.10...เช้าไปว่ะ แดดก็ร้อนๆ...ทำไงดี

สุดท้ายก็นั่งรถไฟฟ้าเล่นไปถึงหมอชิต(มันเย็นดี) มีฝรั่งมาถามหา Sunday Market..รู้มั้ยว่าคือที่ไหน...ให้เวลาคิด 3 วินาที

1...

2...

3 ...

เฉลย..มันคือ.จจ.(จตุจักรอ่ะแหละ) ซึ่งตรูไม่รู้โว้ย... ยังดีมีพี่ผู้หญิงคนนึงอยู่แถวนั้นเลยตอบแทนให้ ส่วนเราก็ชิ่งไปขึ้นรถไฟฟ้ากลับไปอนุสาวรีย์

ไม่มีใครเลย....เอาล่ะสิ...อารมณ์เหมือนตอนหลงที่เยาวราชกลับมาอีกครั้ง...พี่บี...ป้ายไหนวะ

เดินขึ้นไปบนสถานีรถไฟฟ้าใหม่ เลี้ยวซ้ายเลยมันก็ทางนี้นิ แล้วพี่อยู่ไหนล่ะน่ะ

ลงไปรอบ 2 พระเจ้าช่วย โชคดีเจอจุ๋ม..มา...มาหลงเป็นเพื่อนตรู จุ๋มถามไหนพี่เอ๋บอกเราอยู่กะพี่บี...ก็กรูหลงอยู่เนี่ย จะไปอยู่กะเขาได้ไงล่ะ...

สุดท้ายถึงได้รู้ว่า ไอ้ซ้ายที่พี่บีบอก คือต้องเดินตรงมาถึงสะพานลอยแล้วเลี้ยวซ้าย.....มันผิดที่เราฟังไม่เข้าใจหรือเขาพูดไม่รู้เรื่องกันแน่วะ....

รอสมาชิกมาครบ 8 รายก็ยกพลขึ้นรถเมล์ไปเขาดิน...อากาศดีโคดเลยอ่ะ อุณหภูมิร้อนฉ่าทุกองศา(กรุณาอ่านออกเสียงแบบพี่แตนในเรื่องเพื่อนสนิท) คือเพิ่งรุหรือจำไม่ได้เนี่ยแหละ ว่าเขาดินมันอยู่ใกล้รัฐสภากะพระที่นั่งอนันตสมาคม

เตรียมบัตรนักเรียนมาด้วย เผื่อขอลดได้...แต่ไม่มีโปรโมชั่นว่ะ มีแต่เด็ก 5 บาท ผู้ใหญ่ 30 ไอ้เราจะเนียนเด็กก็ไม่ได้แล้ว ชริ...ซื้อราคาผู้ใหญ่ก็ได้วะ

เป็นการเที่ยวเขาดินที่สนุกมาก....เดินไปแบกวีดีโอ 5 ม้วนไป(คือเราไปยืมLuna Sea มาจากพี่บี) .... โทษใครไม่ได้ นอกจากโทษตัวเอง...เมื่อยเว้ย!!! แต่สนุกจิงๆนะ 

 ดูเสือมีเสือขาวกะเสือโคร่ง พวกพี่เรียกเสือวนิลา กะเสือชาเย็น ตอนแรกเราก็บ้าจี้เชื่อด้วยนะเว้ย ทำไมชื่อมันแปลกๆวะ....โง่แดกละตรู

แล้วก็มีเสือไฟ แต่เสือไฟไม่อยู่ในกรง มีนู๋น้อยขี้สงสัยถามพ่อ “พ่อๆ เสือไฟไปไหน” พ่อตอบได้น่ารักมาก.....”มันไปจุดไฟอยู่จ้ะ”

...สักวันเด็กน้อยคงโตเป็นผู้ใหญ่ที่เปี่ยมไปด้วยความรู้....

เห็นเสือดำไฮเปอร์เดินวนไปเวียนมาอยู่แต่จุดเดิม พวกเราก็เริ่มตั้งข้อสังเกต จุดที่มันวนจะมีประตูเหล็กปิดอยู่ แล้วตอนมันเดิน มันจะเดินมาถึงแค่ประตู หยุด แล้วก็เดินกลับ ...พี่สักคนสรุป...เมียไม่ให้เข้าบ้าน...ครือ..ได้ข่าวว่ามันเป็นประตูเชื่อมกับกรงเสืออีกชนิดนะ...หรือจะเป็นรักข้ามชาติ...โอ้...น่าคิด...

สัตว์ส่วนใหญ่ไม่กินก็นอน....เหมือนเด็กไทยสมัยนี้เลยว่ะ นิ่งเป็นหลับ ขยับเป็นแดก....

เจอเรื่องน่ารักๆอีกเรื่อง คือพวกพี่ๆเขาสงสัยว่าทำไมสิงโตหน้าเหี่ยวจัง เดินไปสักพัก เจอป้ายหน้ากรงสิงโต เขียนว่า “พวกเราเป็นสิงโตอายุมาก หน้าตาเลยไม่ค่อยดีเท่าไร” อะไรประมาณเนี่ย...คนตอบช่างคิดดีว่ะ

ที่กินกลางวันที่เขาดิน ก็มี KFC แถวๆกรงงู แล้วถ้าเดินไปอีกสักพักก็จะมีร้านมาม่า เลือกได้ๆ.... แต่แบบ..ไม่น่าเจอKFCก่อนมาม่าเลยอ่ะ รู้สึกเปลืองเงินไงๆไม่รุ

แล้วถัดจากร้านมาม่าไปก็จะมีพวกเครื่องเล่นเด็ก แล้วก็มีCrazy bus

(รถคนบ้า...พี่สักคนเรียก) ที่เป็นรถให้นั่งแล้วมันก็จะหมุนขึ้นหมุนลง แบบเดียวกับพรมวิเศษของDreamworld อ่ะ แล้วก็มีคนอยากเล่น 2 คน.... ทั้งสองคนคือข้อพิสูจน์ของคำว่าอายุเป็นเพียงตัวเลขจริงๆ (นึกภาพผู้ใหญ่อายุ 20 อัพเล่นเครื่องเล่นที่มีแต่เด็กนั่งอย่างสนุกสนานดูสิ ความจริงเราก็อยากเล่นเหมือนกัน แต่ถ้าจะเล่นไปdreamworldดีก่า)

โซนสัตว์เลื้อยคลานครึ่งบกครึ่งน้ำคิดเงินเพิ่ม 10 บาท...เจอเต่าหวงก้างด้วย คือมันนอนทับกระบะอาหารเคี้ยวตุ้ยๆแต่เพียงตัวเดียวเลย ลองสังเกตความเร็วที่อาหารไหลลงคอ วัดได้ประมาณ 2 ซม.ต่อวินาที ช้าได้ใจจริงๆ เห็นเป็นลูกคลื่นเลยอ่ะ

เห็นกิ้งก่า 2 ตัวดูเหมือนจะทำอะไรกัน พวกพี่ก็เกาะกระจกพูดใหญ่...ประมาณ..(จับ)กดเล้ยๆ นั่นๆ มองตากันปิ๊งๆ.....

เราฟังไปหัวเราะไป สงสารเด็กที่อยู่ข้างหน้า 2 คนไป สะกิดเตือนพี่ให้ระวังว่ามีเด็กอยู่ข้างหน้า อย่าพูดอะไรให้เด็กมันเสียเลย แต่ตอนหลังคิดได้ว่าไม่น่าเล้ย เพราะไอ้เด็กมันตะโกนขึ้นมาว่า “มันกำลังจะผสมพันธุ์กัน!!!!” 

แล้วกิ้งก่าตัวหนึ่งก็เหมือนจะขึ้นขี่อีกตัว แต่กิ่งไม้ที่มันเกาะอยู่มันอ่อน ก็เลยตกเตียง...เอ้ย...ตกกิ่งไม้กันทั้งคู่ (smว่ะ...พี่สักคนพูดขึ้นมา) ตกจากข้างบนมาต่อกันข้างล่างก็ได้ ไอ้ตัวผู้ก็ขึ้นคร่อม แต่สักพักก็เดินออกไป.....เราก็คิดในใจทำไมเร็วจัง ยังไม่ทันทำอะไรกันเลยนี่หว่า.... แต่ก็มีคนคิดแล้วปากพูดด้วยว่า อ้าว...ทำไมแค่รอบเดียวเอง (คือหวังจะให้มันต่อรอบอ่ะ...โห....พี่....สัตว์ยังไม่เว้นเลยนะ<<<โดนพี่ตอบกลับมาว่า ถ้าจับต้นไม้จิ้นได้คงทำกันไปแล้วล่ะ)

แล้วไปเล่นเกมFrog&Snake Hunt กัน...พูดง่ายๆก็คือการมานั่งหาว่ากบกะงูมันไปซ่อนอยู่หลืบไหนในตู้กระจกน่ะแหละ มีตัวนึงชื่องูคิง...สักอย่าง ไอ้เราก็นึก...โห.....ตัวคงควายโคด ก็นะ...มองหาใหญ่ ที่ไหนได้...กิ้งกือยังใหญ่กว่าเมิงเล้ย

แล้วก็มีพี่คนนึงพูดขึ้นมาเสียงแอบดังว่า "เฮ้ย...งูนมแดง" ไอ้เราก็งงดิ งูมีนมด้วยเหรอ พอเห็นป้ายเลยถึงบางอ้อ... Red Milk Snake..อ่ะนะ

ที่เขาดินมีจักรยานน้ำให้ถีบ แต่เราก็ไพล่ไปนึกถึงผู้ชาย 2 คนที่มาพายเรือด้วยกันที่สวนลุม..อ่า...อยากไปอีกจัง งานโคดหนุกเลย

เห็นรูปปั้นยียาฟกะม้ายาย(ศัพท์พี่ๆเขาน่ะ)ที่ดูแล้วอดจิ้นไม่ได้ ก็คนปั้นเขาปั้นให้ยียาฟโน้มหัวลงมาส่งสายตาหวานเชื่อมห่วงหาอาทรให้ม้ายายนี่หว่า แล้วจะไม่ให้คิดได้ไงล่ะ....

ก็เดินดูสัตว์ ถ่ายรูป บ้าๆบอๆไปตามประสา เรากะจุ๋มจะกลับบ้านก่อนเลยถ่ายรูปหมู่กันที่พระที่นั่งพิมานเมฆ คือฉากสวยๆก็มี แต่ตอนแรกพี่นัทเจ้าของกล้องไม่ถ่าย ไปถ่ายกันบนสะพานที่มีรถแล่นผ่านทุก 10 วิ ก็งงกันดิ....ไปถ่ายทำไมตรงนั้น เหตุผลก็คือ...ไม่มีที่ตั้งกล้อง

.....โห....เหตุผล....วานคนอื่นถ่ายให้ก็ได้นะพี่.....

สุดท้ายเลยขอให้พี่ยามถ่ายให้ แล้วเราก็ลากลับบ้าน

เห็นพี่ๆบอกว่าคราวหน้าจะไปทุ่งทานตะวัน....อยากรู้จัง ไม่มีสัตว์ให้จิ้นแล้วจะเอาอะไรมาจิ้น

>>>>>>>>>>>>>>>>> 

ก-ฮ ของเรา

ง. เงิน : สิ่งที่ทำให้เราเสียเงินเยอะสุดๆคงไม่พ้นการ์ตูน J-rock แล้วก็พวกนิยายวายกะงานของบอร์ดHappyfamily(เขาทำเกี่ยวกับHarryอ่ะ) ดูๆค่าเงินที่เสียไปกับเรื่องพวกนี้แล้ว เป็นค่าเทอมได้ 2-3 ปีเลยมั้งน่ะ แต่เราก็เก็บเงินเก่งเหมือนกันนะ เคยเก็บได้เป็นหมื่นในเวลาไม่กี่เดือน แต่ถ้าซื้อของขวัญวันเกิดให้เพื่อนบางทีก็ทุ่มเหมือนกัน เพราะรู้ตัวว่าเงินส่วนใหญ่ใช้ไปกะเรื่องไร้สาระ เราเลยเก็บเงินซื้อเอง เก็บเงินเที่ยวเอง นอกจากอับจนจริงๆถึงจะขอพ่อสักที(ไม่นับค่าข้าวที่ได้เวลาไปโรงเรียนทุกวันนะ)

Quote

“ร้องเพลงมีพัฒนาการขึ้นก็ไม่ได้หมายความว่าเสียงจะเพราะขึ้นสักหน่อย”

Pic46. เครื่องหยอดบัตรเบ่ง(Fast pass) มันจะมีเป็นจุดๆ เอาตั๋วขาเข้าใส่เข้าไป ก็จะได้ตั๋วที่ทำให้เราสามารถลัดคิวเข้าไปเล่นเครื่องเล่นได้เลยโดยไม่ต้องต่อแถว แต่มันรอบที่จะใช้ได้ และใช้ได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น

Pic47-49. Disney อีกแล้ว เห็นหุ่นขาวๆข้างหลังเราป่ะ นั่นน่ะ คนจริงๆ

แล้วก็ไปกินมื้อเย็นที่ชินจูกุ เป็นชาบูชาบู เนื้อเขาสไลด์บางมากเลยอ่ะ อร่อยสุดๆ เราล่อข้าวไป 2 ถ้วย(เสียพลังงานในการช้อนฟองออกจากหม้อ) กินเสร็จตอนแรกนึกว่าจะได้เดินเที่ยว แต่คนขับรถต้องเอารถไปส่งที่ไกลๆ เลยได้แต่ถ่ายรูป

Pic50-53. Shinjuku  เมืองแห่งแสงสี รูปที่52 ด้านหลังเราคือร้านปาจิงโกะ

เข้าพักที่Crown plaza metropolitan โรงแรมอย่างหรู(หรูจริงๆ) อยู่ใกล้อิเคบุคุโระ(คนไทยเรียกอีแก่บุคโล) ย่านของอร่อย (อร่อยทุกอย่างโดยเฉพาะเค้ก) ความจริงอิเคได้ชื่อว่าเป็นลิตเติ้ลชินจูกุ เพราะชินจูกุมีอะไร อิเคก็มีอย่างนั้น พวกผู้ใหญ่เอาของเข้าที่พักก็ไปเดินอิเคกัน แต่เราขี้เกียจเลยนั่งดูชินจังอยู่ในห้องกะแป้ง

Pic54-55. ถ่ายในห้อง เป็นห้องเตียงเดี่ยว เล็ก แต่อยู่สบาย ขวดน้ำในตู้เย็นเอาออกมาแล้วใส่กลับเข้าไปไม่ได้ แถมพนักงานเขาจะรู้ด้วยนะว่าเราเอาออกมา(ดีที่ตรูไม่เอาออกมา ดื่มน้ำประปาแทน) โถส้วมที่นี้มีระบบล้างก้นให้ด้วย(ห้องน้ำที่ญี่ปุ่นไม่มีที่ฉีดน้ำ) เขาให้ความสำคัญกับคนแก่และคนพิการไง แล้วโถส้วมนี่ถ้าเรานั่งปุ๊บมันจะชักโครกไปเรื่อยๆอัตโนมัติเลยนะ เรากะแป้งก็เล่นกันใหญ่ มีเสียงเพลงด้วย

Pic56. ป้าแป้งซื้อเค้กมาให้ อร่อยโก้ดๆ

จบวัน2.

TBC

>>>>>>>>>>>>>>>>> 

ก-ฮ ของเรา

ค.1 คะแนนสอบ : เราไม่ค่อยตั้งเป้าหมายสูง สิ่งเดียวที่เราคิดคือต้องดีกว่าคราวที่แล้ว แม้จะแค่0.0001เปอร์เซนต์ก็เหอะ ให้รู้ว่าเรียนแล้วมันมีพัฒนาการไง เพราะงั้นบางทีเราถึงโล่งอกที่ไม่ได้ 4 เพราะไอ้การจะทำให้ดีกว่าเดิม มันง่ายกว่าจะรักษาระดับอีกนะ

2 คิด : เราเป็นคนคิดมาก และชอบคิดอะไรในแง่ร้าย ทุกครั้งเวลาไปเที่ยวต้องคิดอยู่เสมอว่าต้องเกิดอุบัติเหตุหรืออะไรไม่ดีขึ้นกับตัวเอง และบางทีชอบคิดมากกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง ส่วนเรื่องวายๆไม่ต้องคิดให้เปลืองสมองหรอก มันแล่นเข้ามาในหัวอัตโนมัติอยู่แล้ว

3.เครียด : เป็นผลสืบเนื่องจากคิด พอคิดมากบางทีก็เริ่มเครียด ถ้าเราเครียดมากๆเราก็จะร้องไห้ มันเป็นวิธีระบายความเครียดที่ดีที่สุดสำหรับเราแล้วล่ะ

>>>>>>>>>>>>>>>>>> 

Quote

....ได้โปรดเถอะ...เกลียดฉันให้มากเท่ากับที่เธอรักฉัน...

...อย่ารักฉัน...เพราะมันทำให้ฉันเศร้าที่หัวใจดวงนี้รักเธอไม่ถึงครึ่งที่เธอมอบให้...

จาก HEART written by chibitare & tarepanda

Pic5-9. นั่งรถทัวร์จะไปล่องแม่น้ำสุมิดะ แต่ตอนไปถึงเขายังไม่เปิดเลยถ่ายรอบนอกก่อน ภาพที่9คือสะพานที่มีชื่อเสียงของญี่ปุ่น rainbow bridge ส่วนหนุ่มเสื้อขาว...คนเก็บขยะน่ะ

Pic10. ถ่ายบนเรือค่ะ เป็นเรือ 2 ชั้น ชั้นล่างมีโต๊ะอาหารสำหรับพวกมาดินเนอร์ด้วย หรูหรา...

Pic11. ตลาดประมูลปลาสดที่ใหญ่ที่สุดในโตเกียว ตลาดปลา Tsukiji

Pic12-16. วิวนอกเรือ บางทีเจอพวกhomeless มาตั้งเต็นท์อาศัยกันอยู่ริมน้ำด้วย

แล้วก็นั่งเรือไปถึงฝั่ง เราจะไปเที่ยววิหารAsakusa Canon ที่สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่เทพเจ้าแห่งความเมตตา Canon ก็คือเจ้าแม่กวนอิมแหละ

Pic17.ข้างหลังเป็นตึกของเบียร์อันดับ1ของญี่ปุ่น Asahi ตอนแรกเขาสร้างตึกที่มียอดสีเหลืองก่อนเป็นการฉลองยอดขายอันดับ 1 แต่คนญี่ปุ่นมักเรียกว่าตึกอึ ด้วยความช้ำใจเลยสร้างอีกตึกขึ้นมาตั้งข้างๆกัน

Pic18-19. วิวที่ท่าเรือ สังเกตดีๆ จะเห็นสถานที่ที่มีในเมืองไทย

Pic20-24. ข้างหลังคือตัววิหาร  ด้านหน้าวิหารก็จะมีกระถามธูปให้คนจุดธูปอันเท่าควายไปปัก รู้สึกว่าเขาจะนิยมกวักควันเข้าหัวเพื่อความเป็นสิริมงคลหรือไงนี่แหละ เราก็ไปขอส่วนบุญกะเขาบ้าง รอบข้างก็มีแต่ที่เสี่ยงเซียมซี แต่ไม่ได้เสี่ยงว่ะ อ่านไม่ออก

Pic25. เป็นที่สำหรับตักน้ำล้างมือ บางคนก็ตักกินเลยนะ(น้ำประปาที่นี่ดื่มได้)

ที่วิหารมีที่ให้ทำบุญ2ที่คือข้างนอกกะข้างใน เราก็กะจะทำบุญแต่ไม่รู้ว่าเขาทำกันยังไง ตอนแรกเลยเดินวนอยู่ข้างนอกเผื่อมีใครจะมาทำให้ดูเป็นตัวอย่าง(ฟอร์มจัดagain) แต่ก็เหลวตามเคย เลยเดินเข้าไปข้างใน...โห....เพียบ ในที่สุดเราก็ได้ทำบุญ...ไม่อยากบอกว่าใส่ไป 4 บาท ก็ไม่มีเศษเยนเลยอ้า จะขอพรเป็นภาษาญี่ปุ่นก็นึกไม่ออก ไอ้คนข้างๆก็สวดเสียงดัง ตอนแรกกะcopyคนข้างๆ แต่เปลี่ยนใจ เผื่อมันสวดให้พ่อแม่มีความสุขบนสวรรค์เราก็แย่ดิ บุพการียังไม่ตายสักหน่อย ก็เลยเอาวะ สวดภาษาไทยนี่แหละ

Pic26-27.นอกวิหารมีร้านขายของเต็มไปหมด ส่วนใหญ่ก็จะเป็นร้านขายของที่ระลึกกับขนมญี่ปุ่น ร้านที่2นับจากด้านในสุดที่เป็นร้านขายขนม ขายขนมอะไรก็ไม่รู้คล้ายๆซาลาเปาทอดแต่มีไส้ อร่อยมากกกกกกกกกกกก 100 เยนเอง และนี่ก็เป็นการใช้เงินญี่ปุ่นครั้งแรกของเรา

ทานข้าวกลางวันที่ร้านแถวนั้น เป็นเซตแบบ 1 อิ่ม แต่เราว่าเกินอิ่มว่ะ ทั้งเทมปุระ แซลมอน ไข่ตุ๋น โอเด้ง(ชามเล็ก) และเราก็ได้รู้ว่าชาญี่ปุ่นรสชาติเหมือนน้ำล้างกาแฟ(เคยกินน้ำที่กรองผ่านกากกาแฟมั้ยล่ะ)ต่อจากนั้นก็ไปoutlet มันเป็นที่ๆพวกbrandดังๆมาเปิดร้านขายของที่ตกseasonหรือเกรดB อ่ะ ของAdidas กะ Nike ถูกมากๆ เข้าใจเลยว่าทำไมคนญี่ปุ่นซื้อแต่ของแบรนด์ มีoutletถูกๆด้วย

Pic28-29. ถ่ายที่outlet ไม่อยากจะเชื่อว่าจะเจอร้านของวิเวียน แต่outletกว้างมากกว่าจะเดินถึงก็ต้องกลับแล้ว เลยไม่ได้เช้าไปดูของ (ได้ข่าวว่าผ้าเช็ดหน้าของวิเวียนที่ขายตามห้างราคาผืนละพันกว่าเยน..กรี๊ดดดดด)

แล้วก็ไปต่อยังที่ๆมีชื่อของญี่ปุ่นเลย Fujiyama แต่คนญี่ปุ่นจะเรียกว่า Fujisan เป็นการให้เกียรติ ไม่รู้หรอกว่านั่งรถผ่านเมืองอะไรบ้างเพราะเราหลับตลอด(เที่ยวครั้งนี้ภูมิต้านทานความง่วงต่ำสุด ขึ้นรถปุ๊บเป็นหลับปั๊บ) เสียงไกด์ก็ชวนง่วงสิ้นดี

Pic30-32. วิว ณ ความสูง 3.776 m.เหนืออะไรสักอย่าง แต่ที่แน่ๆคือเราอยู่เหนือเมฆ ไอ้ที่สลัวๆไม่ใช่หมอกหรอก เมฆทั้งนั้น หิมะจะปกคลุมภูเขาช่วงปลายเดือนตค. พอเดือนพย.นี่อย่างงามเลย

ไปเจอผ้าขนหนูลายผู้หญิงใส่กิโมโน แล้วเวลาเอาผ้าไปจุ่มน้ำร้อนจะกลายเป็นผู้หญิงเปลือยขายด้วย แต่เราไม่ซื้อมา...แอบแพงอ่ะ

หลังจากนั้นไปซื้อของกินที่ห้าง Bell แล้วก็เข้าพักที่Kawakushiko Sansuiso(คาวาคูชิเป็นชื่อทะเลสาบที่เป็นวนอุทยานแห่งชาติ สวยสุดในบรรดาทะเลสาบทั้ง 5 ที่รายล้อมฟูจิ) มื้อเย็นทานนาเบะ(หม้อไฟ)ด้วยเว้ย..อร่อยสุดๆ โรงแรมนี้เป็นโรงแรมแบบโบราณ มีโอฟุโระด้วย แต่เราไม่มีเพื่อนลงอ่ะ เลยไม่ได้อาบ โฮกกกกกกก อาบรวมทั้งที(เอ๊ะ!?)

Pic33-39. ถ่ายในห้องพัก ใครไม่เคยเห็นผีญี่ปุ่นก็มาดูได้ มีเพื่อนร่วมทางเป็นเด็กสาธิตรามชื่อแป้ง ที่นอนอุ่นมากเลยอ่ะ ชอบๆ

จบวัน

 TBC.

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> 

ก-ฮ. ของเรา

ข. 1.ขวัน : เป็นเพื่อนคนแรกในชีวิตที่รู้จักกันมาปีแล้วแต่ไม่เคยเจอหน้ากันเลย และเป็นคนแรกที่สูงกว่าเราทั้งวัยวุฒิและคุณวุฒิแต่เราไม่เรียกเขาว่าพี่ อยากเจอเธอจังเลย...