| Adi 的个人资料*Juanty*~*Inside*照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
*Juanty*~*Inside*10月25日 See you sometimes in the near futureอัพทิ้งทวนก่อนไปพิดโลก
วันที่ 27 จะไปแล้ว กลับไปเป็นสก๊อยชะนีตามคำอีบี (เพื่อนที่ม.กุมีแต่คนบอกว่าทรงนี้ดูดี มีแกนี่แหละ ชมซะงามเชียะ ชริๆ) ยังมิได้เจอเรนเจอร์ เด็กหลังห้อง และพี่ๆบอร์ดฟุเลย..(เว้นพี่บิ๊บ)
เมื่อกี้แว่บเข้าบอร์ดห้องมา หยากไย่เริ่มขึ้นละ ไม่อยากให้ร้าง แต่ตอนนี้ก็นึกไม่ออกว่าจะทำยังไงกะมันดี ไปFreshy Dent กะเชียงใหม่มา
ไปเจอเพื่อน+ส่องผช.กะหมาแพนดี้โดนยาเบื่อมา (เพื่อนๆทุกคนที่มาเพราะอยากเห็นหน้า...... ก็สมหวังกันแล้วล่ะนะ) ไปพม่ามา...นัยว่ากลับไปเยี่ยมบ้าน ไปตามหาBe With Youกะ Precious Timeมา (แต่ไม่เจอว่ะ หมดทุกร้าน เจอแต่QueerAs Folk ยกเซต600บาทมา เลยโทรไปหายอดให้มันกรี๊ดเล่นทีนึง) ไปกินVanilla Industryกะแม่มา ไปกินซุปฟักทอง สปาเกตตี้เส้นหมึกซอสครีมมะเขือเทศซีฟู้ด และปาแกตต์ไส้กรอกอิตาเลียนกับพริกหวานเผามา (ไส้กรอกรสเหมือนไส้อั่วผสมไส้กรอกอีสานหน่อยๆ) ฬ ทราบเกรดกันเรียบร้อย
มน.ทราบแค่ 3 วิชา อันเป็นสิ่งยืนยันว่ากุมันเด็กสายศิลป์จริงๆ...พับผ่าสิ!!! ตารางเรียนเทอมหน้ามาเป็นที่เรียบร้อย (ทำไมเทอมนี้มีแต่วิชาท่องจำฟระ)
วันจันทร์ (มันจัดตารางได้หอยหลอดกันอีกแล้วครับท่าน) 9.00-10.00 Biostat (ที่อยู่ดีๆเซคก็เต็มเด็กลงไม่ได้ซะงั้น ส่งผลให้ประชากรที่เหลืออันน้อยนิดต้องขวนขวายยื่นคำร้องเพิ่ม-ถอนรายวิชากันเอง...จำเริญ!!) 10.00-12.00 General Genetics 13.00-15.00 Organic Chemistry (เพื่อนๆฬเจอกันแล้วใช่มั้ยคะ มน.เพิ่งเจอค่ะ 5 หน่วยกิต...จ๊ออออด) วันนี้เรียนเสร็จลาตายค่ะ ถ้าเป็นตารางเก่าก็จะมีBodyเพิ่มมาอีกวิชาหลังOr Chem นัยว่าเรียนหนักๆเสร็จก็ไปวิดพิ้น วิ่งรอบโดมต่อ เป็นที่สนุกสนานยิ่ง วันอังคาร
09.00-12.00 Or Chem (Lab) 13.00-15.00 Biostat วันนี้เหมือนจะชิว เว้นแต่ว่าlabจะเป็นอะไรที่ยากยิ่ง วันพุธ
10.00-12.00 วิชาบังคับที่ทุกคณะต้องเรียน..... ภูมิปริทัศน์ภาคเหนือตอนล่าง... ชื่อหรูนะ แต่แถวบ้านเรียกสังคมศึกษา 15.00-17.00 Or Chem (อีกแล้วครับ) วันพฤ(วันนี้ชิวค่ะ ชิวโคด)
10.00-12.00 จำชื่อเต็มๆไม่ได้ ชื่อไทยแปลประมาณว่า คุณภาพชีวิต..something ประมาณนั้น อยากรู้อยู่เหมือนกันว่ามันเป็นไง 13.00-14.00 Human Behavior 15.00-17.00 (ถ้าจำเวลาไม่ผิดนะ) ลีลาศ <<ความจริงวิชานี้คณะเราลงไม่ได้ ต้องขอบคุณบลูบอยด์กะปุ้ม(และรุ่นพี่ด้วยป่าววะ) ที่ไปยื่นคำร้องจนพวกเราได้มาเรียนกัน วันศุกร์
09.00-10.00 ภูมิปริทัศน์ภาคเหนือตอนล่าง เว้น3ชม.ให้เตะบอลเล่นอีกแล้ว 13.00-15.00 Human Behavior เป็นอันว่าจบ
จากนี้อาจจะมีการอัพสเปซบ่อยขึ้น(รึเปล่า) ก็ต้องรอดูเนทหอเราแหละ ว่าจะเป็นใจขนาดไหน เทอมนี้ไม่มีเรียนคอม คงต้องอาศัยเนทหอสมุดเล่น แต่เราก็คงเข้าบ่อยๆแหละ เพราะต้องตามเรื่องbanner (งานนี้แหละที่พวกลุงๆจะได้รู้ความในใจของเรา >w<) หวังว่าคงมีใครจัดพรีมีทติ้งslave....และหวังว่าเราคงได้ไป... สาธุ
พีเอสซึ.ปาแกตต์ คือขนมปังhotdogค่ะ 10月20日 โชเน็น อนเมียวจิ จอมเวทย์ปราบมารเอ่อ...ไม่ได้อยากอัพทีเดียว2อันในคราวเดียวหรอกนะ อีอันข้างล่างชั้นตั้งใจจะอัพตั้งกะ2วันก่อน แต่อัพไม่ได้ เลยต้องรวบมาคราวนี้ทีเดียวเลย (ปล.ทำไมอัพรูปไม่ขึ้นฟระ) เพราะงั้นใครที่อ่านอันนี้แล้วช่วยอ่านอันข้างล่างด้วยนะ ***************************
ไม่ได้จะมารีวิวหนังสือนะ สามารถไม่พอ แค่อยากจะบ่นเท่านั้นแหละ คำเตือน: สำหรับผู้ที่ยังไม่ชินกะsun dance (สันดาน) ของเรา กรุณาทำใจก่อนอ่าน
เรื่องนี้เราอ่านเป็นฉบับนิยายของสำนักพิมพ์Bliss (ตอนนี้ออกมา4เล่มแล้ว) อยากดูอนิเมะเหมือนกัน รอคนเอามาโปรดอยู่เนี่ย ถ้าเทียบกับTACTICSที่เป็นเรื่องเกี่ยวกับอนเมียวเหมือนกัน ก็พอมีส่วนคล้ายบ้าง.. ที่เห็นได้ชัดคือผู้ช่วยตัวเอก(ขอย้ำ..ตัวเอก ไม่ใช่พระเอก) หล่อลากดินทั้งคู่ ทั้งกุเรน(โชเน็น) ทั้งฮารุกะ(แท็คติก)...... ฮู้ยยยยยย อาหารตาชัดๆ
ส่วนที่ต่างที่เห็นได้ชัด นี่แหละที่ทำเราช้ำ..เฮือก!!!! TACTICS มีชะนีเป็นตัวประกอบ ส่วนโชเน็นฯ....... อ่านแล้วอยากจะกรี๊ดสักล้านที เพราะมันมีชะนีเป็นนางเอก
ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
โดยเฉพาะเนื้อเรื่องเล่ม 3 คุณยูคิ มิทสึรุดับจิ้นชั้นเรียบร้อยโรงเรียนวายไปแล้น...... ยกให้ชื่อคุณขึ้นเป็นนักเขียนดับจิ้นอันดับ2ต่อจากป้าเจเคเลย ฮือๆๆๆๆๆ ทำไมทำแบบนี้คุณยูคิ..ไอ้เราก็อิ๊อ๊างกุเรนxมาซาฮิโระอยู่ดีๆ คุณดันให้มาซาฮิโระไปหัวร่อต่อกระซิกกะแม่นางอากิโกะเฉยเลย ..ช้ำใจค่ะ... (คุณยูคิ: ชั้นจะไปรู้เธอมั้ยล่ะ ชั้นแต่งมาให้คนทั่วไปอ่าน ไม่ได้กะเอาใจสาวสังคมนิยมวายอย่างหล่อน โธ่...คุณยูคิขา.... สมัยนี้สาวนิยมวายก็มีจำนวนมากพอๆกะผู้ชายเกย์แล้วนะเคอะ...หรือมากกว่าวะ-"-)
ยิ่งอ่านยิ่งช้ำใจ ตอนท้ายเล่ม3จะส่งให้แม่นางอากิโกะเป็นสนมจักพรรดิให้ชั้นใจชื้นอยู่ดีๆ (เย้ๆ ชะนีไปแล้ว >.<) คุณยูคิดันให้ดวงชะตาหล่อนเปลี่ยนต้องมาพำนักที่บ้านมาซาฮิโระตลอดไปแทน หักหลังซะกระอักเลือดเลยนะคุณยูคิ...โฮกกกกกกกกกT_T
เอาวะ อย่างน้อยก็ยังมีฝั่งความรู้สึกของกุเรนให้เราได้อิ๊อ๊างบ้าง ไม่เป็นไรกุเรน ชั้นรู้ว่านายรักจริง มาซาฮิโระยังเด็ก ตอนนี้อาจยังไม่เห็นทางสว่าง เดี๋ยวชั้นเอาใจช่วยนายเอง คริคริ แหงสิ....ชะนีที่เพิ่งโผล่หรือจะสู้เทพหนุ่มที่คอยคุ้มครองมาตั้งแต่เกิดล่ะ เครดิตต่างกันเห็นๆ ชิชะ!
ยิ่งเขียนยิ่งรู้สึกถึงความจิตของตัวเอง -"- ขอหน่อยละกัน อยู่โน่นไม่ค่อยมีสังคมวายให้เข้าร่วม จนตอนนี้แม้ฟิคJI ยังนึกพล็อตไม่ค่อยออกเลย (อาการหนักนะเนี่ย!!!) แต่เรื่องนี้สนุกนะ ถ้าใครอยากลองหานิยายต่อสู้เล่มเล็กๆอ่านก็แนะนำ เหมาะแก่ประชาชนทั่วไป (แหงสิ!!!) ส่วนTACTICS ใครสนใจดูอนิเมขอเราได้ อันนี้สาววายน่าจะชอบ (แต่คนทั่วไปก็ดูได้นะ)
*จบข่าว* Journey To The Pastดูเหมือนช่วงนี้ชีวิตเราจะจมอยู่กับอดีต ...ทำไงได้... ก็ปิดเทอมนี้โคดจะว่างเลยนิ รู้สึกดีที่เก็บเอาไว้ จำได้ว่าแต่ก่อนเก็บไว้ในฟล็อปปี้A มันคือความสุขเล็กๆน้อยๆในชีวิต
...จริงเหรอ...
ถ้าขอได้ก็อยากไปดูlive Luna Sea ที่จะจัดปลายปีนี้นะ กลับไปจมกับอดีตต่อดีกว่า...(กระซิกๆ)
**************************** ปล. ขอโปรโมตหนังนิดนึง
ทำอย่างไรจึงจะรู้ได้ว่าหญิงที่เฝ้าฝันถึงทุกลมหายใจมีใจรักให้? ถ้าคุณยังจำความรู้สึกเหล่านี้ได้ คุณจะเข้าใจความรู้สึกของบิลลี่(ดีน เชลทัน) นักศึกษาปีสุดท้าย ผู้ไม่เคยพบความรักเลย ฉายที่ลิโด้ สยามแสควร์ที่เดียวเท่านั้น เริ่มฉาย23 ต.ค. อันนี้เวบของหนังโดยตรงhttp://www.lbiwake.com/ เหตุผลที่เชียร์เรื่องนี้นะเหรอ ไร้สาระดีเนอะ
เห็นเขาบอกนักแสดงคัดจากนักแสดงhollywood เลยนะ นางเอกเป็นดาวรุ่งจากWalt Disney และเนื่องจากนักแสดงเป็นฝรั่ง หนังเรื่องนี้จึงพูดอังกฤษทั้งเรื่อง ปล.เจ๊บี..ไม่ต้องเสียใจที่ไม่ได้ดู เพราะเราก็อาจจะไม่ได้ดูเหมือนกัน ฮือๆT_T ไม่ว่างอ่ะ 10月7日 เรื่องเล่า ตามสัญญา..เคยสัญญาไว้ ว่าจะเล่าเรื่องให้ฟัง
แต่ตอนนี้คาดว่าคงรู้กันทั้งวงการแล้วล่ะ แล้วเราก็ตัดสินใจแล้วว่าจะไม่คร่ำครวญถึงมันอีก(ถ้าไม่จำเป็น) สรุปง่ายๆนะ
เราไปเรียนกวดวิชามา หลักสูตรเรียนรู้การมีแฟนและโดนทิ้งคอร์สเร่งรัด จบภายในสองเดือน บังเอิญสมัครคนแรกๆ
เขาเลยมีสิทธิพิเศษแถมให้ เราได้พบกับประโยคบอกเลิกสุดฮิต "กลับมาเป็นเพื่อนกันดีกว่า" "เบื่อ ไม่คิดจริงจัง" "เราต้องหาคนที่ดีที่สุดสำหรับเรา" (แล้วเผอิญกุไม่ใช่-"-) แถมท้ายปิดคอร์สด้วยการเห็นผู้ชายคนนั้นเดินกับแฟนใหม่
ซึ่งบังเอิญเป็นแฟนเก่าที่เคยคบกันมาก่อน ภายในเย็นวันที่โดนบอกเลิกนั่นแหละ ....ช่วยขำกับมุกเราทีเหอะ....
ฟังดูเหมือนผู้ชายเลวเนอะ
เราก็คิดงั้นแหละ....555+ ไม่หรอก มันไม่ได้เลวหรอก ชั้นว่ากว่ามันจะพูดออกมาได้มันคงพยายามแทบตาย ก็เล่นไม่ค่อยพูดกะชั้นตั้งเกือบสัปดาห์เลยนิ..ก่อนบอกเลิก ที่มันบ้าคือชั้นเองต่างหาก
รู้แต่แรกแล้วว่าเขาไม่จริงจังก็ยังคิดจะไปคบด้วย ก็เก็บ 2 เดือนนั้นไว้เป็นความทรงจำละกัน
ว่าครั้งนึง เคยมีคนให้ความสำคัญกับเราขนาดไหน และการที่เราชอบใครสักคนมากๆ จนแทบจะมีเขาเป็นศูนย์กลางของชีวิตเรามันเป็นยังไง อะไรที่มันเป็นของเรา ไม่ว่ายังไงมันก็เป็นของเรา
แต่อะไรที่มันไม่ใช่ ต่อให้พยายามยังไง มันก็ไม่มีทางใช่ เสียแฟน แต่ได้เพื่อนที่รู้จักเรามากกว่าใครมาอีกคน
...มันก็ไม่ใช่เรื่องที่แย่นักหรอก.... (เว้นแต่มันไม่อยากจะเป็นเพื่อนกับชั้นน่ะนะ) ...ทางเดินของเรา คงเป็นดังเส้นขนาน ที่แม้ไม่มีทางจะบรรจบกัน แต่จะเคียงคู่กันไปตลอดกาล...
เกิดมาแค่เพียงได้รักกัน สุดท้ายไม่เป็นอย่างฝันชั้นยอมทำใจ 9月5日 2Months ago....มีเรื่องอยากเล่า
สัญญาว่าจะกลับมาเขียนต่อ
แต่ขอเวลาเราหน่อย
เพราะตอนนี้เรายังไม่สามารถพิมพ์โดยไม่ร้องไห้ได้เลย 5月25日 ิีิีBUS OF LIFEชีวิตของเรา ก็เหมือนกับรถบัสที่มีตัวเราเป็นคนขับ ทุกคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตคือผู้โดยสารของเรา บางคนขึ้นรถมาแป๊บเดียว แล้วก็จากไป แต่บางคนก็อยู่กับเราจนถึงตอนนี้ บางคนทำให้เราเศร้า แต่บางคนก็ทำให้เราหัวเราะ และมีบางคน ที่เราแอบยื่นบัตรVIPให้เขา แม้ว่าเขาอาจจะไม่ต้องการมันก็ตาม รถของเราตอนนี้ กำลังมุ่งหน้าจากป้ายเตรียมอุดมศึกษาไปสู่สองแคว เพื่อนเก่าๆ....ลงจากรถไปตามทางของพวกเขากันหมดแล้ว เมื่อไปถึงสองแคว ก็คงจะมีผู้โดยสารหน้าใหม่ๆขึ้นมาอีก และร่วมทางกับเรา ไปสู่ป้ายข้างหน้า ที่ตอนนี้เราก็ยังไม่รู้ว่าคือที่ไหน แต่เราเชื่อว่า... ตราบใดที่เรายังขับรถของเราต่อไปเรื่อยๆ เราก็คงได้พบกันอีก ประตูรถของเรา จะยินดีต้อนรับผู้โดยสารคนเก่าๆเสมอ เพราะมันไม่ใช่การจากลาชั่วชีวิต ตราบใดที่เรายังคงเดินทางต่อไป...เราต้องได้พบกันอีกแน่นอน . . . . อย่าถามอะไร ว่าชั้นทำไมต้องจาก อยากให้คิดว่ามันคือทาง ที่ชั้นต้องแยกไป จุดหมายที่มี วันนี้เธอคงเข้าใจ อยากให้วันสุดท้าย เป็นช่วงเวลาที่ดี *แม้ไม่อาจจะมองเห็นกันด้วยตา แต่ก็รู้ว่าเราจะมี ความรู้สึกต่างๆที่ดีให้กันและกัน แม้ไม่อาจจะบอกเล่าความห่วงใย แต่ให้รู้ว่าทุกๆวัน จะมีชั้นคนนึง ที่เฝ้ามองเธอผ่านฟากฟ้า **หนึ่งคำสัญญา ที่คิดว่ามีค่าพอให้เธอ นั่นคือจะเหมือนเดิมเมื่อกลับมาหา อาจเป็นแค่เพียง หนึ่งคำที่ได้สัญญา แต่จะรักษามันด้วยหัวใจ กับทุกเวลา กับทุกนาทีที่ผ่าน คงไม่ใช่เป็นเพียงวันวาน ที่ลบมันง่ายดาย และขอสัญญา ไม่ว่าจะเจอสิ่งไหน เธอจะยังคงเป็น ส่วนที่งดงามเสมอ... (re*,**) specila thx-- เพลงหนึ่งคำสัญญา ของ แอนเดรีย สวอลเลซ เคนคุง(นักร้องนำFAKE?) กับบทสัมภาษณ์ที่น่าประทับใจ จนเราขอจิ๊กมาใช้ในครั้งนี้ เพื่อนๆทุกคน ทั้งที่เข้ามาอ่านและไม่ได้เข้ามา อยากบอกว่าคิดถึงมากๆเลยนะ อีก 2 วันเราก็จะไปแล้ว แต่อีกไม่นานเราก็คงได้พบกันอีก เมื่อถึงตอนนั้น...มาสนุกกันให้เต็มที่อีกครั้งนะ *...kono ai wo wasurenai...* 5月24日 chamber of secretกะลังสองจิตสองใจว่าจะเขียนไดต่อดีรึไม่...
ไปอ่านไดนู๋ปอนด์ดันเจอtagมาซะได้
ความลับของเรา 5 ข้อเหรอ...อะไรดีล่ะ....
1. เราเคยจะฆ่าตัวตาย.....ตอนประถม
พวกลูกคนสุดท้องขึ้ใจน้อยก็งี้แหละ ทะเลาะกะพี่แล้วก็โดนพ่อแม่ดุทั้งคู่
ไม่คิดอยากจะอยู่ต่อ อยากหนีออกจากบ้านบ้าง หนักสุดก็คืออยากฆ่าตัวตาย
ไปนั่งอยู่นอกห้อง หยิบมีดมา1เล่ม กะจะกรีดข้อมือตัวเอง
แต่สุดท้ายก็ป๊อด.....เอามีดมานั่งจิ้มถุงเซ็นทรัลระบายอารมณ์เล่นแทน....
ถึงตอนนี้ยังคิดอยุ่เลยว่าเราบ้ามากๆเลยล่ะ ที่คิดจะทำอะไรแบบนั้น
แล้วก็ดีใจนะ ที่ไม่ได้ทำลงไปจริงๆ
2. ขยันหลงกะพ่อแม่มาก ตอนเด็กๆ
เวลาเดินไปเที่ยวเราชอบหยุดดูโน่นดูนี่ อยากรู้อยากเห็นตามประสาเรา (มิน่า...โตมาถึงชอบเสือก)
ครั้งนึงไปดิสนีย์แลนด์ที่เมกา มัวเดินดูดิสเพลย์เพลินไปหน่อย
หันไปอีกที บุพการีหายไปแล้ว
ตกใจแทบตาย..แต่ก็ยืนอยุ่ที่เดิมไปเรื่อยๆน่ะแหละ
สุดท้ายพ่อก็วิ่งมารับ ตอนนั้นแหละถึงได้ปล่อยโฮเลย
แล้วความจริงแล้ว พ่อแม่อยู่ที่ร้านอาหารห่างจากที่เรายืนอยู่ไป2ร้านเท่านั้นแหละ (กรำ-"-)
อีกทีก็ไปหลงที่เซ็นทรัลชิดลม ดูเครื่องเขียนเพลิน พ่อแม่หายอีกแล้ว
แต่โชคดีที่เราอยู่ใกล้ประชาสัมพันธ์ เราเลยไปให้เขาประกาศหาพ่อแม่ให้
3.ชอบแต่งฟิคตอนนอน
หัวถึงหมอนไม่เคยหลับหรอก จะนอนแต่งฟิคไปเรื่อยแหละ
ทุกสถานที่ ไม่ว่าจะนอนที่ไหนก็ตาม
บางทีแต่งออกมาเศร้า ร้องไห้ ต้องลุกขึ้นมาควานหาทิชชู่ก็มี
แต่ไม่เคยเอาเรื่องที่แต่งตอนนอนมาเขียนเลยสักเรื่องเดียว
เพราะส่วนใหญ่มันจะเป็นเรื่องยาว...
แล้วหลังๆชักหนัก ฝันเป็นพล็อตฟิคเพียบเลย สร้างหนังได้หลายเรื่องเลยล่ะ
4.อยากเป็นเชียร์ลีดเดอร์
มันคือความรู้สึกส่วนลึกของเราที่มีมาเนิ่นนาน จนถึงบัดนี้ก็ยังอยากอยู่
ความจริงตอนอยู่เตรียมนี่โอกาสเหมาะเลยนะ เพราะเขาไม่คัดหน้าตา
แต่แค่เรียนให้รอดยังแทบจะไม่ไหวเลย ก็เลยอดไปตามระเบียบ
นี่เราพูดจริงนะนี่!!!
ทั้งชีวิตเคยได้เป็นลีดแค่ตอนอนุบาลเอง
ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงอยากเป็นหนักหนา
เวลากีฬาสีที่เซนต์โย พอกลับบ้านก็จะมาเต้นลีดที่บ้าน จำท่าได้เยอะมากๆ
แรดเนอะ
สุดท้ายยยยยย
5.เคยเอาหางจิ้งจกไปใส่ไว้ในตู้เย็น
เรื่องของเรื่องก็คือเราเจอจิ้งจก เราก็เลยจะเอาเท้าแตะมันเล่น
ตามสัญชาตญาณมันก็เลยปล่อยหางตัวเองทิ้งไว้ไง
ด้วยความที่เกิดมาไม่เคยเจอเหตุการณ์นี้มาก่อน กระตุ้นต่อมเสือกอย่างรุนแรง
เราเลยเอาหางจิ้งจกมาพิจารณา แล้วก็เกิดความคิดว่า...กุน่าจะเก็บไว้นะ
เลยเอาไปล้างน้ำ ใส่ถุงพลาสติก เย็บปากถุง แล้วก็โยนเข้าช่องแข็ง
เก็บไว้ประมาณ 3 วัน พ่อแม่เห็นก็ไม่ว่าด้วยนะ
สงสัยเข้าใจอารมณ์อยากรู้อยากเห็นของลูกมั้ง
แต่หลังๆตู้เย็นชักเต็ม+ไม่รู้จะเก็บไว้ทำไมเหมือนกัน
ก็เลยเอาทิ้งไป
ตอนนี้ชักเสียดาย....ชั้นน่าจะเอามันมาผ่าก่อนทิ้งนะ เหอๆ
อยากtag ต่อเหมือนกันแฮะ แต่คนที่อยากให้ทำไม่เคยเข้ามาอ่านเลยนิ
แล้วเพื่อนๆก็ทำกันไปหมดแล้วด้วย
ถ้าใครหลงเข้ามาอ่าน ขอบอกว่าคิดถึงนะจ้ะ >w<
|
||||
|
|
